Coraz częstsze doniesienia mediów z całego świata o rzekomych przenosinach Krzysztofa Piątka do Realu Madryt powodują, że przypominana jest saga transferowa z udziałem Roberta Lewandowskiego, dla którego Santiago Bernabeu było marzeniem.

Obserwuj Autora

19 goli we Włoszech, z czego wiele z nich bardzo ważnych, poza tym same pianie z zachwytu, od północy po południe – tak można opisać pierwsze pół roku Krzysztofa Piątka w Genoi. Polak, co nie było regułą, znakomicie odnalazł się w realiach Serie A, pokazując chociażby Dawidowi Kownackiemu czy Mariuszowi Stępińskiemu, jak świetnie można reprezentować nasz kraj w jednej z najsilniejszych lig świata.

Nie minęły nawet dwa pierwsze miesiące tego sezonu, a Piątek znalazł się na ustach całej Europy. Jego debiut i cztery gole w pucharowym meczu przeciwko Lecce to był dopiero początek. Właściwie z dnia na dzień mówiono, że w Genoi to on za długo nie pogra, bo zaraz zgłoszą się po niego najwięksi potentaci na Starym Kontynencie. Tak w istocie było.

Milan, Juventus, Napoli, a nawet Barcelona – nie, to nie lista zespołów, które zagrają w 1/8 finału Ligi Mistrzów. To też nie spis klubów, które chciałyby widzieć u siebie Williana, Jadona Sancho czy Szymona Żurkowskiego. To też nie zespoły, które w 2018 roku zanotowały największe przychody z tytułu reklam (chociaż kto wie?). Sześć miesięcy temu wydawałoby się to żartem, ale to giganci, którzy chcą u siebie widzieć wychowanka Lechii Dzierżoniów. To jednak nie wszystko.

Na horyzoncie pojawiła się chyba najbardziej rozgoryczająca nasz naród informacja, wedle której Polak miałby zagrać w Realu Madryt. Nie Lewandowski, nie Szczęsny, nie Krychowiak. To Krzysztof Piątek. Ten, który w momencie transferu z Cracovii do Genoi miał wieszczone zapadnięcie się w czeluściach mocno defensywnej włoskiej piłki, a w konsekwencji rychły powrót na polskie boiska, ewentualnie wschodnie krańce Europy.

>>> CZYTAJ NA FOOTBAR: KURTUŁA, KIEDYŚ TO BYŁO..

Jakkolwiek to brzmi, informacje te są jednym z głównych tematów dzienników, zarówno we Włoszech, jak i Hiszpanii. Borykający się ze sporymi problemami Real chce mieć u siebie Piątka, który miałby okazać się antidotum na niemoc strzelecką napastników Królewskich w tym sezonie. Jakby tego było mało, we wczorajszym meczu przeciwko Realowi Betis kontuzji palca doznał Karim Benzema, co w połączeniu z otwartym okienkiem transferowym może doprowadzić do długo wyczekiwanych przez polskich kibiców przenosin rodaka na Santiago Bernabeu.

Powinniśmy się cieszyć z takiego rozwoju wypadków, prawda? Nawet jeśli do transferu nie dojdzie, to sama kandydatura Piątka do roli napastnika trzykrotnego z rzędu triumfatora Ligi Mistrzów pozwala czuć dumę, nie? Oczywiście, że tak. Są jednak malkontenci, którzy szukają dziury w całym i sieją zamęt tam, gdzie tego zamętu absolutnie być nie musi. Co więcej, w swoich wyznaniach podają nazwisko naszej, nie ma co ukrywać, największej gwiazdy, a więc Roberta Lewandowskiego.

Romans napastnika Bayernu z Realem był gorący i trwał przez kilka okienek transferowych. Jedni wieszczyli mu rychły transfer po zmianie agenta – z Cezarego Kucharskiego na Piniego Zahaviego, inni odkładali to w czasie do momentu, gdy wygaśnie jego umowa z Bawarczykami. Moment ten jednak już minął i mało prawdopodobne, aby kiedykolwiek mogło dojść do takiego transferu. Powód jest prosty – Lewandowski znakomicie czuje się w Monachium, jest tam ustawiony, ma pozycję lidera zespołu i jasny cel, jakim jest triumf w Lidze Mistrzów.

Co z tego, skoro według wielu i tak dostanie po tyłku, jeśli Krzysztof Piątek przejdzie do Realu Madryt. Przecież po takim transferze Lewy automatycznie zostanie zdyskwalifikowany ze swoich wszystkich osiągnięć, stanie się źródłem szyderczych żartów. Nie będą miały znaczenia jego dokonania, bo przecież jego o siedem lat młodszy kolega niewyobrażalnie rozwinie swoją karierę. Lewandowski nie trafił do Madrytu, a zatem jest przegrany. Jak się okazuje, zapewne nieświadomie Królewscy stali się wyznacznikiem wartości piłkarza i jego klasy, dokonać czy talentu. Nie przechodzisz do Realu = jesteś ,,przegrywem”.

I żeby nie było – absolutnie nie stoję tu w obronie kogokolwiek, to nie o to chodzi. Chodzi o pokazanie mentalności Polaków, którzy mając okazję na radość z powodu potencjalnego sukcesu piłkarza, zamiast się z tego cieszyć, wolą wyciągnąć z kieszeni pamiętnik i otworzyć na kartce, której tytuł to ,,Lewy zostaje w Bayernie”. Życzmy obu zawodnikom osiągania swoich celów, zrobienia jak największej kariery (zwłaszcza Piątkowi, Lewemu już chyba nie trzeba) i spełnienia marzeń. Trzymajmy kciuki, zamiast wyciągać z brudy z przeszłości, których stworzeniem w dużej mierze zajmowały się media.

Umówmy się – Piątek to nie Lewandowski. Tak jest i się z tym nie dyskutuje. Być może dzierżoniowianin osiągnie podobny poziom, co jego starszy kolega, ale póki co pozostaje nam jedno – obserwować, jak rozwinie się jego kariera.

Fot. Pressfocus

Cezary Kawecki

Artykuł Calma, calma. Piątek to nie Lewandowski pochodzi z serwisu Footbar.

Najgłośniejszy letni transfer Realu Madryt miał miejsce z udziałem bramkarza. Przybycie Belga na Santiago Bernabeu przez niektórych nie miało większego sensu, ponieważ Keylor Navas wywiązywał się ze swojej roli. Rezultat takiego ruchu nie jest do końca zgodny z planem.

  Obserwuj Autora

2015/16, 2016/17 i 2017/18 – przez te trzy sezony niezaprzeczalnym numerem jeden w bramce Królewskich był Keylor Navas. Sympatyczny Kostarykanin jeszcze za czasów gry w Levante nie mógł przypuszczać, że z nim w składzie Los Blancos sięgną po tak wiele znaczących sukcesów. Widoczne to było chociażby w momencie potwierdzania jego transferu na Santiago Bernabeu. Kiedy świat obiegła ta informacja, w jego rodzinnym mieście, San Isidoro rozpoczęło się lokalne święto, a sam zainteresowany był tam witany niczym władca wszechświata i największa gwiazda.

Początkowym wątpliwościom co do przydatności dla zespołu, Navas odpowiadał w najlepszy z możliwych sposób – świetną grą. W swoim pierwszym sezonie w stolicy Hiszpanii nie udało mu się jeszcze wygryźć Ikera Casillasa, ale po jego odejściu do FC Porto, bramkarz z liczącej 45 tysięcy ludzi mieściny w Kostaryce wypracował sobie istny monopol na grę między słupkami. Trzy kolejne sezony były naznaczone wielkimi sukcesami Realu, z którym Navas jak najbardziej mógł się identyfikować.

Nie inaczej było w kampanii 2017/18. Co prawda w LaLiga Królewscy zajęli dopiero trzecie miejsce, ale ich łupem padły Liga Mistrzów (trzecia z rzędu!), Superpuchar Hiszpanii, Superpuchar Europy i Klubowe Mistrzostwo Świata (również trzecie z rzędu). Świetny rok dla Navasa był nieco mącony ciągłymi pogłoskami ze strony mediów. Wedle nich, Kostarykanin powoli musiał schodzić ze sceny, ponieważ klub szykuje głośny transfer na jego pozycję.

>>> CZYTAJ NA FOOTBAR: PILNE: PESZKO KOŃCZY KARIERĘ REPREZENTACYJNĄ!

Kepa Arrizabalaga, David de Gea czy Thibaut Courtois – wokół tych nazwisk krążyły nieustanne plotki transferowe, które obciążały psychicznie niczego nie winnego Navasa. Świetna gra, równie dobre wyniki, ale coraz słabsze statystyki indywidualne i coraz więcej wiosen na karku – to wnioski, jakie wyciągnęła hiszpańska prasa w jego kontekście po poprzednim sezonie.

Kończąc już ten nieco przydługi wątek o Navasie, rzecz jasna doszło do transferu Thibauta Courtoisa. Początkowo nikt nie mógł przewidzieć, w jaki sposób Belg będzie wprowadzany do składu, chyba nawet on sam. W pierwszych kolejkach sezonu ówczesny menedżer/ustalacz składu/człowiek z przypadku (niepotrzebne skreślić), Julen Lopetegui stawiał na zawodnika z Ameryki Południowej. W głowie byłego selekcjonera reprezentacji Hiszpanii pojawiła się jednak idea, aby zacząć udowadniać, że 35 milionów euro, jakie klub przelał na konto Chelsea za usługi Courtoisa nie były przesadą.

Belg trafił do Realu z łatką jednego z najlepszych bramkarzy na świecie. Jego gra w klubie z Londynu często powodowała szerokie otwarcie oczu i podnoszenie szczęki z ziemi, w czym teoretycznie miał również przyćmić Keylora Navasa. Courtois wskoczył do składu na ligowy mecz przeciwko Leganes (4:1) i powoli zaczynał wyrabiać swoją markę na Santiago Bernabeu.

Czy do tej pory udało mu się przekonać kibiców, że, de facto ich pieniądze, które płacili za bilety, były dobrą inwestycją w jego umiejętności? Można ku temu wysnuć całkiem sporo powodów do wątpliwości. Sytuacji w ligowej tabeli Królewskich raczej nie trzeba przypominać, podobnie jak sposobu gry, jakim raczyli fanów najpierw Julen Lopetegui, a teraz Santiago Solari. Można jednak zadać pytanie – okej, zespół nie gra najlepiej, ale to chyba nie tylko wina bramkarza, co?

Patrząc na liczby Courtoisa oraz łatkę, z jaką trafiał do Realu można stwierdzić, że póki co z Thibauta z poprzedniego sezonu pozostało tylko imię i nazwisko. 21 meczów, 27 wpuszczonych goli i tylko osiem czystych kont – tylko, ponieważ w Premier League co roku zaciekle walczył o Złotą Rękawicę.

Aby dodać dramaturgii poczynaniom Belga w kampanii 2018/19, wystarczy spojrzeć na jego statystyki z czterech poprzednich sezonów w Chelsea:

• 2014/15: 39 meczów, 35 wpuszczonych goli (0,89 na mecz), 16 czystych kont
• 2015/16: 30 meczów, 38 wpuszczonych goli (1,26 na mecz), 6 czystych kont
• 2016/17: 39 meczów, 32 wpuszczone gole (0,82 na mecz), 17 czystych kont
• 2017/18: 46 meczów, 47 wpuszczonych goli (1,02 na mecz), 19 czystych kont

Co w tym zestawieniu zwraca największą uwagę? Zapewne sezon 2015/16, gdzie Belg osiągnął najsłabsze liczby (wówczas Chelsea borykała się z Jose Mourinho, którego tymczasowo zastąpił Guus Hiddink. Teraz zestawmy te liczby z dokonaniami Courtoisa w obecnej kampanii:

• 2018/19: 21 meczów, 27 wpuszczonych goli (1,28 na mecz), 8 czystych kont

Rozbierając statystyki bramkarza Realu na czynniki pierwsze, wychodzi obraz jego pewności w bramce w najważniejszych meczach, które przecież nie bez kozery nazywane są kluczowymi w całym sezonie. Pięć z ośmiu spotkań na zero Belg zanotował z ,,ogórkami” – Viktorią Pilzno, Espanyolem, Realem Valladolid, Huescą i Rayo Vallecano, a trzy kolejne z AS Romą, Atletico Madryt i Valencią.

Czy patrząc na te liczby, można zatem porównać obecny sezon Królewskich do tej, kiedy Chelsea w pierwszej połowie kampanii 2015/16 była rozbijana od wewnątrz przez Jose Mourinho? W pewnym sensie na pewno tak. Tu i tu można zauważyć, że trener ma wyraźny problem z wniesieniem całego zespołu na wyżyny, ale przechodząc na poziom indywidualny, nie da się nie zauważyć, że rosły Belg nie pomaga w poprawie tej sytuacji.

Miano jednego z najlepszych bramkarzy na świecie Courtois póki co może odstawić na bok. Nikt oczywiście nie odbiera mu talentu i umiejętności, nikt także nie zapomina, że cała drużyna Realu w tym sezonie mocno zawodzi. Od golkipera klasy światowej wymaga się jednak, aby ratował zespół w momentach, w których dla niego ratunku już nie ma. Póki co jednak 26-latkowi tego brakuje i jeśli sytuacja się nie zmieni, Królewscy mogą bardzo szybko spisać obecny sezon na straty.

Fot. FOX Sports

Cezary Kawecki

Artykuł KURtuŁA, kiedyś to było.. pochodzi z serwisu Footbar.