Nieudany debiut Fornalika w Gliwicach

Spotkanie w Gliwicach pomiędzy miejscowym Piastem, a Arką Gdynia, na otwarcie 10 kolejki Lotto Ekstraklasy, nie zapowiadało jakiś większych emocji. Stąd też przebieg gry w tym meczu raczej nikogo nie zaskoczył. Choć można byłoby ciekawym co zaprezentuje Piast pod skrzydłami byłego selekcjonera reprezentacji Polski Waldemara Fornalika. Od początku pierwszej połowy gospodarze chcieli wykorzystać atut własnego boiska, ale na ciekawsze akcje trzeba było trochę poczekać. Aktywny w ekipie Piast był przede wszystkim Valencia, który szarpał na skrzydle defensywę Arki, dwa razy uderzył też celnie na bramkę Steinborsa. Bez efektu. Warto dodać, ze były to jedyne dwa celne strzały w pierwszej połowie. Na drugą część gry goście wyszli bardziej zmotywowani i to się im opłaciło. Minuta 52, Arka jak z zeszłego sezonu, daleki wyrzut z autu w okolice 10 metra w wykonaniu Zbozienia, tam piłkę przedłuża Sołdecki, a akcję główką wykończył Siemaszko i 1:0 dla Arki. Duży błąd w tej sytuacji wykonał Pietrowski, który słabo pokrył snajpera gdynian. Arkowcy mieli jeszcze dobrą okazję kilka minut później, kiedy to po błędzie Piasta piłkę, jak z automatu, zagrał Marciniak do Siemaszki. Ten przyjął ją sobie na swoją słabszą nogę i zamiast od razu strzelać to wycofał do Piesia, jednak strzał skrzydłowego żółto-niebieskich był daleki od ideału. Piast swoją najlepszą okazję miał po kontrze po rzucie rożnym Arki. Żivec zagrał ze skrzydła dobrą piłkę do Vassiljeva, ale estończyk w polu karnym został zatrzymany przez defensorów Arki. Do końca spotkania nie za wiele się działo, poza kilkoma symulacjami fauli i ostatecznie to ekipa Leszka Ojrzyńskiego dowiozła zwycięstwo, tym samym inkasując pierwsze 3 punkty na wyjeździe w tym sezonie. Ból głowy może mieć Waldemar Fornalik, bo wciąż  ma nad czym pracować jeśli chodzi o poprawę gry Piasta.

Urban i Robak odprawiają z kwitkiem swoją byłą drużynę

 Jak to bywa w naszej Ekstraklasie, faworytów nigdy nie ma. Mogłoby się wydać przed tym spotkaniem, że za drużynę z takim statusem można określić Lecha Poznań. Rzeczywistość okazała się dla sympatyków "Kolejorza" okazała się bolesna, a ciosy zadały osoby, które do niedawna reprezentowały trzecią drużynę zeszłego sezonu – jedna na ławce, druga na boisku. Od początku tego spotkania widać było wyraźną dominacje wrocławian. Praktycznie co chwila działo się coś ciekawego pod bramką Putnockiego. Najbardziej w ekipie Śląska wyróżniał się Pich, robiący naprawdę wiele dobrego dla swojej drużyny. Początkowo  siła gospodarzy polegała na strzałach z dystansu, ale w 24 minucie udało im się osiągnąć cel. Świetna akcja w wykonaniu podopiecznych Jana Urbana. Kosecki schodząc do środka ściągnął na siebie uwagę defensorów, tym samym pozwalając wyjść Pawelcowi na czystą pozycję. Tez ze skraju pola karnego zagrał na środek do Piecha i choć snajper Śląska nie trafił w piłkę to ta trafiła na wolne pole do niepilnowanego Picha. Pomocnikowi nie pozostało nic innego, niż umieszczenie jej w siatce. Na tym golu Śląsk nie poprzestał i szukał drugiego, a konkretnie były snajper gości Marcin Robak. Dopiął swego. W swoim stylu z rzutu karnego. Samą jedenastkę wywalczył Jakub Kosecki, który sprytnie wykorzystał kontakt z Situmem i upadł w polu karnym. Sędzia doszukał się przewinienia i podyktował karnego dla gospodarzy. Robak i 2:0. Po przerwie nie działo się za wiele, Lech mozolnie szukał swoich okazji, lecz nie dał rady pokonać ani razu golkipera Śląska. Tak samo gospodarze nie znaleźli recepty na trzecią bramkę. Tym samym Jan Urban i Marcin Robak mszczą się na swoim byłym klubie i mocno mu utrudniają walkę o mistrzostwo Polski, zagrażając objęcie pozycji lidera przez inną ekipę.

Fot. Pressfocus

Jakub Dziubek

Artykuł Mecz w Gliwicach przerwany … reklamami, zagrożony lider Lecha – czyli piątek w Ekstraklasie pochodzi z serwisu Footbar.

Bezkompleksowa Sandecja 

Takich beniaminków chciałoby się zawsze oglądać. Tym bardziej gdy są debiutantami. Skazywani na pożarcie od początku sezonu "Sączersi" jak na razie nieźle sobie radzą w naszej Ekstraklasie. Pomimo, że terminarz niezbyt ciekawy – 6 pierwszych spotkań to mecze przeciwko całemu TOP 4 i wszystkim pucharowiczom z zeszłego sezonu. Tym razem Sandecje podejmowała Lechia Gdańsk, będąca ostatnio w słabszej formie. Spotkanie z beniaminkiem miało przerwać fatalną passę … tymczasem stało się inaczej. Tegoroczny debiutant zagrał bardzo odważnie z gospodarzami i już w 15 minucie mógł cieszyć się z prowadzenia. Świetną kontrę przeprowadzili podopieczni Rafała Mroczkowskiego. Piłka po krótkiej wymianie podań na linii Brzyski – Mraz ostatecznie znalazła się na skraju pola karnego z tym drugim. Słowak zagrał piłkę wzdłuż bramki, minął się z nią Kuciak, minęła defensywa gdańszczan, nie minął się z nią Dudzic, który tego dnia obchodził urodziny i uczcił je golem. Zresztą nie jedynym, a ten drugi padł po akcji w stylu FC Barcelony. Sześć podań na jeden kontakt, autorem tego ostatniego Kolev, który odegrał do Dudzica, mogącego cieszyć się z drugiej bramki. Lechia do przerwy nie wyglądała na zespół grający jako gospodarz i faworyt. Jednakże w drugim akcie tego spektaklu  już tak. Gdańszczanom udało się bardzo szybko wyrównać. Najpierw zrobił to Marco Paixao po rzucie rożnym, wykonywanym przez Lipskiego, który nie tak dawno dołączył do zespołu znad morza. Kilka minut później popisał się…asysto-strzałem. Pierwotnym zamiarem był, rzecz jasna, strzał w wykonaniu byłego gracza Ruchu Chorzów, ale na jego szczęście niedaleko znalazł się Peszko, który dołożył nogę i dał wyrównanie gospodarzom. Lechia mogła nawet prowadzić po świetnej akcji Krasicia, który minął obronę, a potem bramkarza Sandecji, tyle  że przestrzelił piłkę nad pustą bramkę. Nie wykorzystane sytuacje się mszczą. Sandecja na 10 minut przed końcem wyszła na prowadzenie, którego już potem nie oddała. Znowu świetną akcją, tym razem na środku boiska, popisali się "Sączersi". Piłkę wymienili między sobą odpowiednio Kolev-Danek- Trochim, gdzie ten ostatni znalazł się w sytuacji sam na sam z bramkarzem i umieścił piłkę tuż obok niego, a po chwili zatrzepotała w siatce. Kolejny dobry mecz Sandecji na wyjeździe, łącznie już zdobyli 7 punktów na samych wyjazdach, a przecież wszystkie takie mecze rozgrywali z zeszłorocznym TOP 4. Brawa! Natomiast w Gdańsku robi się coraz mniej ciekawie…

Karny Piątek dla Górnika

W pierwszym meczu kolejki 5 bramek. No to w kolejnym padło ich aż 6. Mecz Cracovii Kraków z Górnikiem Zabrze obfitował w najlepsze z możliwych potraw dla koneserów futbolu o nazwie emocje. Wszystko zaczęło się świetnie dla "Pasów". W 3 minucie na środku boiska piłkę wywalczył Szczepaniak. Wystarczyło lekkie spojrzenie do przodu by zagrać jedną z lepszych piłek, jakie widziała nasza Ekstraklasa. Piłka z połowy boiska przeszła przez całą obronę Zabrzan, doskoczył do niej Zenjov, który w znakomitej sytuacji zachował zimną krew umieszczając futbolówkę w bramce gości. Cracovia, rzecz jasna, starała się grać swoje, powiększyć prowadzenie, ale za każdą kolejną próbą czegoś brakowało. Goście natomiast szukali sposobu na wyrównanie, ale wydaje się, że podobnie jak tydzień temu Arka, tak i teraz Cracovia znajdowała skuteczne metody na odcięcie Angulo od gry. Jednak Górnik to nie tylko Angulo, a cały zespół, który wywalczył prowadzenie przed przerwą. Najpierw  w 39 minucie zamieszanie po rzucie rożnym dobrze wykorzystał Koj, który strzelił z najbliższej odległości z główki. Po 5 minutach dobrą piłkę na głowę dostał Angulo, jego strzał wyciągnął Sandomierski, ale był bezradny wobec dobitki Łukasza Wolsztyńskiego. Obrona Cracovii stała w tej akcji jak zaczarowana i popełniła spory błąd, lecz nie popisał się też sędzia liniowy, który nie wypatrzył Hiszpana na minimalnym spalonym. Po przerwie to gospodarze tym razem szukali sposobu na wyrównanie. Szkoda tylko, na ich nieszczęście, że chyba nie wiedział o tym Piotr Malarczyk, który w 70 minucie w fatalny sposób stracił piłkę na środku boiska. Z przejętą piłką pognał do przodu Rafał Wolsztyński, brat bliźniak Łukasza, który podobnie jak jego brat mógł się cieszyć z gola. Wydawało się, że Górnik zainkasuje po tym spotkaniu 3 punkty. Tylko się tak wydawało, bo końcówka zrobiła swoje. Najpierw w 85 minucie faulowany był Helik w polu karnym. Jedenastkę na bramkę zamienił Krzysztof Piątek, pomimo, że Loska wyczuł jego intencje. Ostatnia akcja meczu, Wolniewicz fauluje Dytyateva, sędzia Raczkowski wskazuje na "wapno", daje drugą żółtą Wolniewiczowi, ten schodzi, Piątek wykorzystuje pewnie karnego i ostatecznie mecz kończy się wynikiem 3:3. Niedosyt pewnie u obu ekip, ale "Pasy" mogą cieszyć sie bardziej, że zawalczyli do końca i zyskali chociaż ten jeden punkt. 

Gościnna Arka sprezentowała Pogoni zwycięstwo

O tym meczu kibice w Gdyni będą chcieli zapewne jak najszybciej zapomnieć. Słaby styl, nic się nie działo, a wszystkie trzy bramki stracone padły po beznadziejnych błędach. Zacznijmy jednak od początku. Wiadomym jest, że dla kibiców każdej ekipy na świecie najważniejsze są te spotkania w sezonie, nazywane derbami. Co prawda dla Arkowców są nimi Derby Trójmiasta, ale w Derbach Pomorza można także powalczyć. Szkoda, że piłkarze Leszka Ojrzyńskiego nie wzięli sobie tego do serca. Przez dłuższą część pierwszej połowy oglądaliśmy głównie tzw. kopaninę w środku boiska, próby wysokich piłek, zresztą niecelnych, a nawet w dobrej sytuacji Ruben Jurado nie potrafił uderzyć piłki głową tylko klatką piersiową, niecelnie na dodatek. Kiedy już wydawało się, że pierwsza odsłona gry zakończy się bezbramkowym remisem, Damian Zbozień pokazał wszystkim, że jednak się mylą. Wycofanie piłki do tyłu, do bramkarza, w sytuacji gdy zagęściło się od piłkarzy gości w okolicy pola karnego nie było zbyt mądrym pomysłem. Do piłki dopada Formella i Steinbors, ten pierwszy się wywraca, a sędzia Marciniak wskazuje na 11 metr, z którego pewnie uderza Adam Gyursco. Po przerwie piłkarze Arki chyba uznali, że jeden gol podarowany to zbyt mało, jak na ich gościnność, toteż szybko sprezentowali dwa kolejne. Szybka kontra Pogoni, ale przy wykorzystaniu małej liczby graczy przy ilości żółto-niebieskich. Słabo zagrana piłka przez zdobywcę gola Gyursco najpierw mija Warcholaka, a potem w absurdalny i sobie znany sposób Mateusz Szwoch zamiast wybija ją …. do własnej bramki. Kilka minut później stracił piłkę przed polem karnym, tam przejął ją Drygas, który został zatrzymany faulem przez Dancha. Drugi rzut karny, drugi gol, tym razem Adam Frączczak. Pod koniec meczu okazję na gola kontaktowego miał Siemaszko, ale przegrał pojedynek z Załuską. Arkowcy ostatecznie po raz pierwszy przegrywają w tym sezonie na własnym terenie i kończą także serię meczów bez porażki w naszej Ekstraklasie, a "Portowcy" mogli wracać szczęśliwi do domu.

Pierwsze zwycięstwo Piasta

W meczu Piasta z Koroną oglądaliśmy dwie różne połowy. Pierwsza z nich była pod wyraźną dominacją zespołu z Kielc. "Scyzory" stworzyły sobie naprawdę kilka kapitalnych sytuacji do objęcia prowadzenia. To, czego brakowała ekipie Lettierego, to zdecydowanie skuteczność. Już na "dzień dobry" Korona miała rzut rożnym, po którym dobrze do główki wyskoczył Kovacević, jego strzał odbił Szmatuła, sekundę później popisujący się kolejną, świetną interwencją po dobitce Rymaniaka. Goście byli znacznie lepsi, co rusz denerwowali obronę gospodarzy, bramkarza, a przede wszystkim trenera Wdowczyka. Tak jak Korona świetnie mogła zaczął pierwszą odsłonę spotkania, ta równie dobrze mogła ją zakończyć. Zaczęło się od dobrego przejęcia piłki na środku boiska po błędzie gliwiczan, piłka dotarła do Aankoura, a ten postanowił popisać się zagraniem prosto z "FIFY", zagrywając na puste pole do kolegi, przy wybiegającym bramkarzu, jednak piłka minimalnie minęła nogę Kosakiewicza. Po przerwie to Piast ruszył do przodu. Najpierw dobrą piłkę otrzymał Papadopulos na wolne pole, który nie słynie z szybkości, ale nawet on mógł spokojnie wbiec w pole karne Alamerovicia i pewniej wykorzystać swoja okazję. Zdecydował się na strzał z dystansu z trudnej pozycji, gdzie piłka spokojnie wylądowała w rękawicach bramkarza. Cóż, bywa i tak. Czech chyba nie lubi strzelać z nogi. Jednakże z główki to już co innego. Właśnie w taki sposób, po rzucie różnym, dał prowadzenie gospodarzom. Kielczanie w szoku, mieli lepsze sytuacje w tym meczu, a przegrywali. Pech musiał im doskwierać tego dnia, bo w 62 minucie po rzucie rożnym Aankour ostatecznie obił poprzeczkę bramki Szmatuły. Chwilę potem Sasa Zivec jednym zwodem oszukał jak juniorów Kosakiewicza i Kovacevicia, pognał z piłką do przodu i spokojnie umieścił piłkę w bramce. Przed końcem spotkania Piast mógł prowadzić nawet 3:0, ale Valencia, pomimo dobrego oszukania Kallaste, nie zdołał znaleźć sposobu na zmuszenie po raz trzeci w tym meczu Alamerovicia do wyciągania piłki z siatki. Gliwaczenie wreszcie wygrali i być może to dobry sygnał dla podopiecznych Wdowczyka na przyszłość.

Podział punktów w Białymstoku

O pierwszej połowie meczu Jagiellonia vs Śląsk można śmiało zapomnieć i za bardzo się nie rozpisywać. Nie działo się praktycznie nic. Czasem gospodarze próbowali swoich szans z lewej strony boiska, ale kończyły się one niecelnie. Najbliżej był zdobycia bramki Sheridan, ale piłka po jego strzale minęła bramkę Wrąbla. Kto zasnął przy pierwszym akcie, ten został dobrze rozbudzony na początku drugiego, Dobrą akcję na prawym skrzydle rozegrali Frankowski z Burligą. Ten drugi odegrał przed pole karne do Romańczuka, którym ładnym technicznym strzałem, nie dał szans Wrąblowi na skuteczną interwencje. Jagiellonia miała sporą przewagę, nie tylko jeśli chodzi o wynik, ale także o sposób gry. Przede wszystkim piłkarze Wicemistrza Polski lepiej dochodzili do sytuacji bramkowych. Mogli też spokojnie podwyższyć swoje skromne prowadzenie, ale brakowało szczęścia. O jego braku mogą mówić Pospisil i Grzyb, którzy po kolei obili słupek bramki strzeżonej przez golkipera gości. Nie muszę oczywiście w kółko powtarzać, chyba najczęściej cytowanego przeze mnie, piłkarskiego powiedzenia o niewykorzystanych sytuacjach. Tym razem o jego znaczeniu przekonali się piłkarze Ireneusza Mamrota. Śląsk bardzo szybko zaczął swój wolny pośredni na własnej połowie, co lekko zaskoczyło gospodarzy. Bardzo dobrym rajdem popisał się Michał Mak, który najpierw dobrze przerzucił sobie piłkę na interweniującym wślizgiem defensorem gospodarzy, potem pognał pod bramkę Kelemena. Pomimo, że miał lepiej ustawionych kolegów po bokach, zdecydował się na uderzenie, które minęło bramkarza gospodarzy i ostatecznie piłka wylądowała w bramce. Wydawało się, że młody piłkarz może zmarnować taką okazję, gdyż Kelemen mocno skrócił kąt przy wyjściu, ale nie zdążył położyć nogi na ziemi, a tę lukę skrzętnie wykorzystał były piłkarz m.in. GKS Bełchatów czy Lechii Gdańsk. Obie ekipy miały jeszcze szansę w tym meczu na przechylenie szali zwycięstwa ku swojej korzyści, ale brakowało skuteczności. Ostatecznie musieli się zadowolić podziałem punktów.

Derby Mazowsza dla Legii

Przed tym meczem kibice Wisły Płock przygotowali dwie oprawy, każda zaprezentowana w innej połowie. Pierwsza  z nich oddawała cześć żołnierzom, którzy brali udział w historycznej obronie Warszawy przez najazdem bolszewików w 1920 roku. Druga była już o tematyce czysto kibicowskiej, którą uwieńczyło to, co fanatycy w Polsce kochają najbardziej – racowisko. Co do samego meczu – po raz kolejny Legia nie zagrała na jakimś wysokim poziomie, ale swój cel osiągnęła. Podopieczni Jacka Magiery częściej operowali piłką, stworzyli sobie też kilka dobrych sytuacji. Na ich nieszczęście oraz ponad 1000 kibiców ze Stolicy nie kończyły się one zdobyczą bramkową. Poza jedną z nich, przeprowadzoną w pierwszej połowie. Wówczas piłkę na ok. 35 metrze otrzymał Jarosław Niezgoda, który popisał się dobrym szybki, a przede wszystkim skutecznym rajdem, mijającym obrońców "Nafciarzy", a na sam koniec posłał piłkę obok bezradnego Kiełpina. Po przerwie goście nie rezygnowali ze swojego grania. Dalej to "Wojskowi" prowadzili grę. Nawet gdy gra zespołowa nie była tego dnia mocną stroną legionistów, to indywidualne akcje dawały sporo zagrożenia pod bramką gospodarzy. Próbował Berto (który przebiegł z piłką spod własnej bramki, aż do pola karnego Kiełpina) czy też bardzo aktywny Pasquato. Pod koniec spotkania to gospodarze przycisnęli. Głównie w ostatnich minutach. Najpierw dobrym, indywidualnym dryblingiem popisał się Merebaszwili, który mijał defensorów Legii jak tyczki. Dopiero Broź skutecznie zatrzymał rozpędzonego Gruzina. Ten sam zawodnik mógł być chwilę później prekursorem rzutu karnego dla zespołu z Płocka, po zagraniu piłką w polu karnym. Na jego szczęście sędzia Stefański nie wypatrzył tej sytuacji i ostatecznie to Legia triumfuje w derbach województwa Mazowieckiego.

Lech wraca na właściwe tory?

Ostatnie tygodnie w Poznaniu nie były zbyt ciekawe. Odpadnięcie z europejskich pucharów, blamaż w Szczecinie w ramach Pucharu Polski, remis z Zagłębiem i zaczynające się straty w lidze. Dlatego z wielką ulgą mogli odetchnąć kibice "Kolejorza" po wygranym spotkaniu w Niecieczy.  Lech ewidentnie przeważał, był kilka razy bliski zdobycia gola. Sztuka ta dopiero udała się pod koniec pierwszej połowy. Wtedy to Gumny zagrał dobrą piłkę do Macieja Makuszewskiego na prawej flance. Popularny "Maki" zagrał ją na 5 metr, gdzie znajdował się Gytkjaer, a sam Duńczyk mógł się cieszyć z kolejnego gola strzelonego w tym sezonie. To jego 4 gola w bieżących rozgrywkach Ekstraklasy. Będzie z niego tyle pożytku co z Rengifo, Lewandowskiego, Rudnevsa czy nawet Robaka? O  tym się przekonany, póki co zapowiada się nieźle. Przed przerwą Termalica była bliska wyrównania, ale Śpiączka obił jedynie słupek bramki strzeżonej przez Putnockiego. W drugiej części gry poznaniacy znowu ruszyli do ataku. Wpierw bardzo bliski strzelenia bramki był Situm. Z trudniejszej sytuacji w Poznaniu z Zagłębiem trafił, lecz tym razem nie miał tyle szczęścia, a raczej umiejętności. Nic straconego. Lech i tak strzelił drugą bramkę, a stało się tak znowu dzięki Makuszewskiemu, który kolejny raz odgrywał piłkę na pole karne, ale zamiast do napastnika "Kolejorza", odbiła się od nóg Putivtseva, myląc Jana Muchę. Były bramkarz Legii mógł sobie odbić tego pechowo straconego gola skuteczną interwencją przy strzale Nielsena. To mogła być kluczowa obrona, bo w końcówce Nieciecza doprowadziła do gola kontaktowego. Piłka po strzale Mikovicia odbiła się od Lasse Nielsena, zmyliła golkipera gości i trafiła do siatki. Złudne jednak były marzenia Niecieczan o wyrównaniu. Kilka minut później dobrą piłkę na skrzydle otrzymał Barkroth, który skutecznie dośrodkował na głowę Radosława Majewskiego, a ten spokojnie umieścił piłkę w siatce Muchy. Lech wygrywa 3:1. Czy to dobry omen?

Niepokonani Lubinianie 

Poniedziałkowe starcie na zakończenie 6 kolejki Ekstraklasy pomiędzy Zagłębiem Lubin, a Wisłą Kraków okazało się być pojedynkiem o fotel lidera. Obydwie ekipy dobrze zaczęły ten sezon, dlatego oczekiwano, że to starcie będzie hitem kolejki. Rzeczywiście był to dobry mecz, stojący na wysokim poziomie. Jako pierwsi do głosu doszli gospodarze. Piłka zagrana przez Starzyńskiego z rożnego trafiła do Jacha. Ten na dwie próby chciał pokonać bramkarza Wisły, najpierw prawą nogą (strzał zablokowany, potem lewą. Piłka znalazła się pod poprzeczką bramki Buchalika.  Dalsze losy pierwszej połowy wyglądały jak starcie dwóch bokserów na ringu. Cios za ciosem, najpierw jeden, potem drugi. U Wisły dobre próby mieli Basha w poprzeczkę oraz Silva. Natomiast Zagłębie mogło kilka razy przynajmniej strzelić drugą bramkę, lecz świetnie bronił Buchalik (m.in. dobre wyciągnięcie piłki Świerczokowi spod nóg) albo fatalnie mylili się piłkarze "Miedizowych" jak zrobił to Jach po kolejnym rzucie rożnym, gdzie minął się z  prostą piłką. Mógł mieć drugiego gola. Pierwsza połowa była dość wyrównana, w drugiej konkretniejsi byli gospodarze. Już na samym jej początku bramkę mógł zdobyć Starzyński, ale w dobrej, wydawało się, sytuacji strasznie skiksował. W 57 minucie nie najlepiej zachował się Arsenić. Pomimo przerwania ataku Świerczoka, ten nieodpowiedzialnie zagrał do Bashy, który już był atakowany przez gracza gospodarzy.  Albańczykowi nie udało się skutecznie zagrać, do piłki doszedł Dziwniel, zagrywając miękką wrzutkę do Świerczoka. Były zawodnik Polonii Bytom przyjął ją sobie i strzelił obok bezradnego Buchalika. Ostatni cios Zagłębie zadało w końcówce. Czerwiński najpierw dobrze zszedł do środka, po chwili zagrał piłkę na bok pola karnego. Tam dobiegł do niej Buksa, który niemiłosiernie ograł Gonzalesa, a następnie zdobył bramkę, której jako wychowanek Wisły nie celebrował. Zagłębie dzięki tej wygranej nie tylko jest liderem, a także jedyną jeszcze niepokonaną drużyną w tym sezonie Lotto Ekstraklasy. 

Fot. Pressfocus

Jakub Dziubek

Artykuł Grad goli w 6. kolejce LOTTO Ekstraklasy pochodzi z serwisu Footbar.

Legia szlifuje formę przed Sheriffem Tiraspol

Nie milkną jeszcze echa od ostatniej oprawy Legionistów poświęconej Powstaniu Warszawskiemu podczas spotkania z FC Astaną, a w trakcie meczu z Piastem Gliwice kibice gospodarzy zaprezentowali kolejną oprawę dotyczącą tej samej tematyki. Wielki baner z napisem "Za przelaną w Powstaniu krew, Warszawa dzisiaj oddaje wam cześć" został wywieszony przy okazji obchodów święta Wojska Polskiego, z racji którego przed każdym meczem Ekstraklasy grany jest Mazurek Dąbrowskiego. Podopieczni Jacka Magiery lepiej weszli w to spotkanie. Z minuty na minutę Legia coraz bardziej zagrażała bramce Jakuba Szmatuły i w 17 minucie osiągnęła swój cel. Po centrze z narożnika boiska, piłka została wybita przez obrońców Piasta w dość niefortunny sposób, bowiem dostała się pod nogi Dominika Nagy'ego.  Węgier, słynący z dość "szybkiej nogi", niemalże natychmiastowo ją przyjął i uderzył na bramkę, tuż na interweniującym golkiperem Piasta. Do końca pierwszej połowy Legia zdawała się kontrolować przebieg spotkania. Podobnie było na początku drugiej połowy. "Wojskowi" kontynuowali swoje granie, stwarzali sobie okazje, a jedną z lepszym miał Sadiku, który otrzymał dobre podanie na wybieg, jednak zbyt wolno zbierał się z piłką i zmuszony został do oddania strzału z 16 metra, który wybronił Szmatuła. Gdy wydawało się, że gospodarze prędzej czy później strzelą drugą bramkę, to właśnie goście z Gliwic mogli, a nawet powinni byli doprowadzić do wyrównania. Piłkę po błędzie obrońcy przejął Pietrowski, który znalazł się przy samym Malarzu. Zagrał do lepiej ustawionego Papadopulosa i można tylko łapać się za głowę jakim cudem Czech nie trafił z kilku metrów na niestrzeżoną przez Malarza bramkę oraz bić gromkie brawa dla Pazdana, który wybił futbolówkę z linii bramkowej. Naprawił tym samym swój błąd ze spotkania z Termalica. Stare porzekadło mówi, że niewykorzystane sytuacje lubią się mścić. Jakże dobitnie przekonał się o tym Piast. W 78 minucie świetnym, technicznym zagraniem popisał się Guilherme do Jędrzejczyka. Obrońca "Wojskowych" znalazł się na prawej flance osamotniony i zagrał płaską piłkę do niepilnowanego an 16 metrze Mączyńskiego. Reprezentant Polski pokazał klasę przyjmując piłkę i natychmiastowo oddając pewny strzał w róg bramki Szmatuły. Ładny gol. Chwilę potem było jeszcze gorzej. Pietrowski chyba zbyt długo jeszcze rozpamiętywał piękną bramkę "Mąki", bowiem jego zagranie do tyłu było katastrofalne. Oczywiście nie dla Sadiku, który przejął piłkę, pokiwał obrońców i wyłożył dobrą piłkę do Guilherme, a temu nie pozostało nic innego jak umieścić ją w siatce. W końcówce honor Piasta (i swój) uratował Papadopulos, który po dobrej centrze Barisicia, w swoim stylu, pokonał bramkarza główką. Legia zaczyna się z lekka rozkręcać, póki co był to chyba najlepszy mecz Mistrzów Polski w tym sezonie. Tymczasem Piast pozostaje dalej bez wygranej, na samym dnie tabeli. 

Sandecja nieskuteczna w Niecieczy.

Chyba wszyscy kibice Sandecji czekają na powrót swoich ulubieńców do Nowego Sącza. Nie chodzi już tylko o dojazdy do tej miejscowości, ale o sam fakt, że Sączersi nie potrafią tam strzelić nawet bramki. A wydawało się, że po wygranej w Białymstoku wszystko idzie w dobrym kierunku. Tymczasem w tym szeroko oczekiwanym spotkaniu na pierwsze emocje przyszło nam czekać do 30 minuty. Wtedy to Wisła Płock miała rzut rożny wykonywany przez Furmana. Piłka została zagrana w okolice 5 metra, gdzie najwyżej doskoczył Biliński, który pokonał Michała Gliwę i dał prowadzenie swojej ekipie.W końcówce pierwszej odsłony okazję do wyrównania po tym samym, stałym fragmencie gry, miał Szufryn, ale jego uderzeni dobrze wybronił Kiełpin. Drugą połowę lepiej otworzyła Wisła i ekipa z Płocka była kilka razy bliska zdobycia drugiej bramki. Zabrakło jednak skuteczności. Po kolei Furman czy Dźwigała nie potrafili dobrze wykończyć świetnych zagrań swoich kolegów. Zwłaszcza przestrzelona próba tego drugiego spowodowała u niejednego kibica "Nafciarzy" furię, wyrażoną dobrze znanym na całym świecie słowem. W końcówce przycisnęła Sandecja, która mogła pokazać Piastowi na czym polega zasada niewykorzystanych sytuacji. Nic jednak z tego, a najbardziej ma czego żałować Mraz, który mógł mieć gola i asystę. Przy pierwszym przeszkodził mu obrońca gości, przy drugim może mieć pretensję do swojego kolegi, który postał piłkę z pustej przestrzeni nad bramkę. To powinien być przynajmniej celny strzał. Ostatecznie Wisła wywozi z Niecieczy trzy punkty, a trener Sączersów musi znaleźć jakieś lekarstwo na nieskuteczność swoich podopiecznych na tym terenie. 

Zagłębie przedłuża swoją serię 

Kibice w Poznaniu powoli się niecierpliwią. Ich drużyna w krótkim czasie pożegnała się z europejskimi pucharami, a chwilę później także z rozgrywkami o Puchar Polski. W stolicy Wielkopolski oczekują już tylko jednego. Mistrzostwa. Droga jest jednak jeszcze daleka przed graczami Nenada Bjelicy. Mecz z Zagłębiem nie należał do najlepszych w wykonaniu "Kolejorza". W pierwszej połowie to goście byli bliżsi zdobycia bramki, głównie za sprawą Dziwniela, który na lewym skrzydle sprytnie ograł Dilavera, wbiegł w pole karne i oddał silny strzał, który zatrzymał się na poprzeczce bramki Matusa Putnockiego. Zagłębie lepiej wyglądało w konstruowaniu ataków. Jednakże to Lech wyszedł na prowadzenie w drugiej połowie. Dobrą, zespołową akcją popisał się duet Situm – Majewski. Ten drugi, otrzymując dobre podanie od Chorwata, posłał mu piłkę zwrotną. Skrzydłowemu Lecha nie pozostało nic innego, jak dobrze posłać piłkę w róg bramki. Toteż uczynił, a strzegący bramki "Miedziowych" Polacek był bez szans. Lech chciał chyba dowieźć tego jednego gola do końca, lecz ta sztuka się nie udała. Zagłębie mocno uaktywniło się w końcówce, głównie na prawym skrzydle na którym operował Alan Czerwiński. To właśnie ten zawodnik, pod dobrym zagraniu Woźniaka w polu karnym , przejął piłkę po błędzie Vujadinovia i posłał piłkę obok bezradnego Putnockiego w 80 minucie spotkania. Ostatecznie Zagłębie wyniosło cenny remis z Poznania, a co najważniejsze utrzymało swoją passę niepokonanej drużyny w tym sezonie Ekstraklasy (oczywiście póki co). Tymczasem Lech zmarnował doskonałą szansę na polepszenie swojej pozycji w ligowej tabeli, a co gorsza nie zaspokoił gorących ostatnio głów fanatyków "Kolejorza", którzy oczekują czegoś więcej po swoich graczach. 

Derby dla Wisły

Wielkie Derby Krakowa – mecz, który elektryzuje wszystkich fanatyków Wisły i Cracovii. Święta Wojna ponownie została rozegrana przy Reymonta i jak zawsze przy okazji takich meczów nie zabrakło kontrowersji, którą stworzyli fanatycy "Białej Gwiazdy", prezentując oprawę wymierzoną przeciwko kibicom rywala zza miedzy. Oprawa mocno nie spodobała się władzom ligi, które mają ukarać fanatyków Wisły. Co do samego meczu – na początku wszystko wskazywało, że to Cracovia wyjdzie zwycięsko z tego pojedynku. Wysoki pressing na połowie rywala opłacał się podopiecznym Michała Probierza. To dzięki takiej taktyce udało się strzelić bramkę, a zrobił to nie kto inny, jak Krzysztof Piątek, który dostał wyśmienite podanie do Drewaniaka. Cracovia prowadziła, Cracovia wyglądała lepiej i "Pasy" mogły spokojnie strzelić kolejne bramki. Najbliżej tego był Mateusz Szczepaniak, który mógł świetnie rozpocząć drugą odsłonę gry dla swojej ekipy, a w dobrej sytuacji posłał piłkę nad poprzeczką bramki Buchalika. Wydawało się, że spotkanie będzie tak przebiegać do końca, Wisła nie istniała zbytnio w ofensywie. Lecz po raz kolejny futbol pokazał, że jest nieprzewidywalny, a całe szczęście Wisły zaczęło się na 15 minut przed końcem spotkania. Wtedy Kamil Pestka został ukarany drugą żółtą i w konsekwencji czerwoną kartką przez arbitra. "Biała Gwiazda" postanowiła skrzętnie wykorzystać tą przewagę. Zrobił to Carlitos, który w 80 minucie oszukał aż czterech obrońców "Pasów" swoim dryblingiem i jeszcze na sam koniec umieścił piłkę w siatce. Cóż za gol. Kilka minut później Sandomierski uratował swoją ekipę przed stratą drugiego gola po atomowym strzale Halilovicia. Zrobił to tylko na kilka minut, bowiem w 89 minucie piłkę ze skrzydła zacentrował Sadlok, futbolówkę lekko trącił Carlitos i zdobył drugiego, jakże ważnego gola dla Wisły, bowiem dał on wygraną "Białej Gwieździe", przede wszystkim prestiż w Krakowie kibicom tego klubu, a samemu sobie zapewnił status bohatera. 

Angulo powstrzymany! Remisowa Arka

Nadszedł ten dzień, ta kolejka, ten mecz w którym Igor Angulo nie zdobył bramki dla Górnika. Jego passę tym razem przerwał zespół prowadzony przez Leszka Ojrzyńskiego. Spotkanie, prócz odegrania Mazurka Dąbrowskiego, zostało poprzedzone złożeniem hołdu zmarłemu kibicowi Hajduka Split (zaprzyjaźnionego kibicowsko z Górnikiem Zabrze),który dokonał żywota w wieku 23 lat i do tej minuty doping przez gospodarzy nie był prowadzony. Być może zabrakło tego wsparcia piłkarzom beniaminka, bowiem na samym początku spotkania wyglądali niemrawo. Mogli też szybko stracić gola, ale Grzegorz Piesio zmarnował dobre podanie od Jurado. Z minuty na minutę Górnik powoli się rozkręcał i próbował wykorzystać atut własnego boiska, który pomógł im w spotkaniach z Wisłą czy Legią. Jednakże na najgroźniejsze akcje kibice z Zabrza musieli czekać długo, a gdy już przychodziły, to kończyły się fiaskiem, zazwyczaj niecelnymi strzałami lub dobrymi interwencjami Steinborsa. Druga odsłona gry zaczęła się dość nieprzyjemnie. Starcie powietrzne pomiędzy Kojem, a Sochą było bardzo bolesne i doprowadziło ostatecznie do zdjęcia obydwóch graczy z boiska na noszach. Na całe szczęście obydwoje są już w stabilnym stanie i nic większego im nie dolega. Minuty leciały i Arkowcy stanęli przed świetną szansą, kiedy to dobrą piłkę wyłożył Mateusz Szwoch Patrykowi Kunowi. Ten znalazł się w sytuacji sam na sam z Loską i zamiast posyłać piłkę lekko nad bramkarzem, wystrzelił ją w trybuny. Wydawało się, że nic nie zapowiada większych emocji w tym spotkaniu, aż tu nagle w końcówce zrobiło się gorąco. Arka w swoim stylu zdobyła gola, poprzez mocne wystrzelenie piłki w pole karne z autu. Tam dobrze na nogę piłkę sobie przyjął Jurado, któy zachował się jak rasowy snajper szybko się odwracając z piłką i strzelając w róg bramki. Nie minęła chwila, a Górnik doprowadził do wyrównania za sprawą Wolsztyńskiego, który głową wykorzystał dośrodkowanie Kądziora. W końcówce spotkania Igor Angulo mógł powiększyć swój dorobek bramkowy. Mógł, ale tego nie zrobił, bo miał przed sobą dobrze dysponowanego Steiborsa, który uratował ekipie znad morza cenny punkt i tym samym Arka, podobnie jak Zagłębie, jest jak na razie niepokonana w tym sezonie Ekstraklasy. Tym samym Górnik pierwszy raz w tym sezonie nie zdobywa kompletu punktów na własnym terenie. 

Szalony mecz w Kielcach!

Dla takich spotkań warto oglądać mecze. Nie tak dawno mogliśmy na Kolporter Arenie obejrzeć ciekawe spotkanie pomiędzy Koroną, a Cracovią, tym razem mieliśmy równie ciekawe widowisko gospodarzy podejmujących wicemistrza kraju. Spotkanie dobrze zaczęło się dla gości z Białegostoku. Piłkę na lewej flance wywalczył Romańczuk, który wywiódł w pole Barry'ego, wbiegł w pole karne i wycofał piłkę do lepiej ustawionego Pospisila, który zakończył tę akcję golem. Korona zaczęła szukać okazji do wyrównania i udało się jej to w 24 minucie. Dobrym zagraniem popisał się Cebula, który na prawej stronie oszukał obrońców Jagi, zagrał świetną piłkę do Możdżenia. Wychowanek Lecha uderzył co prawda w słupek, ale piłka szczęśliwie doleciała do nóg Aankoura, który mógł się cieszyć z wyrównującego gola. Widocznie ta bramki mocno oskrzydliła ekipę trenera Latteriego. "Scyzory" zdominowały końcówkę pierwszej połowy i mogły schodzić z niej przy prowadzeniu, ale w ostatniej minucie pierwszej części Aankour zmarnował rzut karny, pewnie wybroniony przez Kelemena. Po przerwie goście ponownie wyszli na prowadzenie. Tym razem dobrą, indywidualną akcją popisał się Rymaniak, który oszukał Barry'ego dla którego ten mecz będzie tym do wyrzucenia szybko z pamięci. Gdy znalazł się w polu karnym zagrał piłkę na środek. Ta minęła wszystkich, łącznie z bramkarzem i znalazła się przy Sheridanie, dla którego nie zostało nic innego niż strzał do pustej bramki. Znów prowadzenie Jagi, znów odpowiedź Korony. Kosakiewicz zagrał centrę z rzutu wolnego na pole karne wicemistrzów Polski, tam dopadł do niej najaktywniejszy w ekipie gospodarzy Rymianiak i głową pokonał Kelemena. Obydwie ekipy miały jeszcze swoje okazje, ale wszystko wskazywało na remis w tym spotkaniu. Ku nieszczęściu Korony tak się nie stało. Sekulski w ostatniej minucie znalazł się na skrzydle i chciał zagrywać dośrodkowanie w pole karne. Na jego szczęście piłka odbiła się od Kallaste, myląc tym samym Alomerovicia oraz wpadając do jego bramki. Gospodarze nie mieli już czasu na odpowiedź i po bardzo dobrym spotkaniu to Jagiellonia sięga po trzy punkty, a Korona zostaje z niczym.

Lechia w kryzysie

Przed sezonem jeden z murowanym kandydatów na Mistrza Polski. Jednak póki co niewiele na to wskazuje, by tak miało być. Mecze ekipie z Trójmiasta ostatnio nie wychodzą i w Szczecinie tym razem było podobnie. Pogoń grała o wiele lepiej od zespołu gości i kilka razy byli bliscy zdobycia bramki. Jedną z lepszym akcji "Portowcy" rozegrali w środku pierwszej połowy, kiedy to szybkim zagraniem z pośredniego rzutu wolnego popisał się Frączczak, jednak jego podania nie wykorzystał Gyurcso, a raczej dobrze wyszedł z bramki Kuciak. Lechia w ataku praktycznie nie istniała, a za najlepszą okazję ekipy Piotra Nowaka można uznać strzał Marco Paixao który na początku drugiej połowy znalazł się w polu karnym gospodarzy, ale z ostrego kąta obił tylko nogi Załuski. Minuty mijały, a w drużynie z województwa Zachodniopomorskiego narastała coraz bardziej chęć zdobycia bramki. Szczególnie u Gyurcso. Węgier był bardzo aktywny, dużo robił, sporo strzelał czy dobrze zagrywał kolegom piłki, ale zawsze był tam ten jeden mankament. Dusan Kuciak. Bramkarz biało-zielonych był w dobrej formie tego dnia i wiele razy ratował Lechii skórę przed utratą bramki, która mogłaby dać gospodarzom upragnioną wygraną na własnym stadionie. Tymczasem remis chyba nie zadowala żadnej z ekip. Ani Pogoni, znajdującej się dalej nisko w tabeli, ani tez Lechii, marzącej o mistrzowskim pasie. 

Dobry finisz kolejki we Wrocławiu

Kibiców na stadionie Śląska zazwyczaj dużo niema, a wtorkowy mecz z Termalicą na pewno nie mógł zgromadzić rzeszy kibiców. Ci co jednak przyszli nie mieli czego żałować, bo byli świadkami dobrego meczu. Lepiej w spotkanie weszła Termalica, która co chwila zagrażała bramce strzeżonej przez Jakuba Wrąbla. Przede wszystkim gracze Mariusza Rumaka sporo zagrożenia stwarzali po stałych fragmentach gry, jednak na drodze do szczęścia stał albo golkiper gospodarzy albo Piotr Celeban, który potrafił wybić piłkę zmierzającą w światło bramki niemalże z linii. Pod koniec pierwszej połowy obudzili się gospodarze. Dużą aktywnością cechował się przede wszystkim Marcin Robak. Były napastnik m.in. Lecha czy Pogoni był kilka razy bliski pokonania Jana Muchy, ale Słowak zachowywał czujność na bramce. Drugą połowę otworzyły dwa świetne rajdy – wpierw Śpiączki, potem z drugiej strony Koseckiego. Obydwa jednak skończyły się strzałami wprost w bramkarzy.  Dopiero w 51 minucie udało się zdobyć pierwszą bramkę w tym spotkaniu, a jej autorem był Robak, który wykorzystał z zimną krwią bardzo dobre, prostopadłe zagranie Koseckiego. Ślask mógł objąć dwubramkowe prowadzenie w 80 minucie, kiedy to złym zagraniem do Putivtseva "popisał" się Miković. Piłka trafiła do Chrapka, któremu udało się sprytnie minąć Ukraińca i jeszcze odegrać do wbiegającego Piecha. Jakim cudem Piech z tak bliskiej odległości nabił tylko Jana Muchę, to chyba wie on tylko sam. Po tej kolejce zapamiętamy to, jak bardzo ważne są hasła "gramy do końca", "dopóki piłka w grze" czy "niewykorzystane sytuacje się mszczą". Ostatnia minuta, dośrodkowanie ze środka boiska w wykonaniu Termalici. Piłka trafia ostatecznie pod nogi Kamila Słabego, a były gracz Sandecji silnym i szybkim strzałem pokonuje Wrąbla i doprowadza do remisu. Dobre spotkanie, z podziałem punktów. Oby więcej takich.

Jakub Dziubek

Artykuł Relacja z 5 kolejki Lotto Ekstraklasy pochodzi z serwisu Footbar.

Cesarz Estonii, władca pudeł 

Mecz szukającego okazji do zdobycia pierwszy trzech punktów w tym sezonie Piasta z mocno podbudowanym ostatnim zwycięstwem Śląskiem Wrocław nie zgromadził na trybunach za wielu widzów, lecz ci obecni nie mogli zbytnio narzekać. No chyba, że na początku. To goście jako pierwsi objęli prowadzenie po golu Marcina Robaka z rzutu rożnego wykonywanego przez Chrapka w 8 minucie, był to pierwszy gol byłego napastnika Lecha Poznań w nowych barwach, warto wspomnieć, że jest to dziesiąty sezon z rzędu, w którym napastnik strzela bramkę. Potem niemalże przez cały mecz mogliśmy obserwować jak to Piast kontroluje mecz. Szczególnie aktywny u gospodarzy był Bukata, który co chwila rozruszał grę ofensywną swego zespołu, aktywność gospodarzy opłaciła się im w 29 minucie. Wtedy po zamieszaniu w polu karnym piłkę na przedpole wypiąstkował Wrąbel. Miał pecha, że stał tam dobrze ustawiony Dziczek, który mocny strzałem po ziemi zza pola karnego umieścił piłkę w siatce. Ładny gol! Przed przerwą Piastowi udało się ponownie zdobyć bramkę, tym razem jednak ze spalonego, co zauważyli sędziowie. W drugiej połowie ekipa Dariusza Wdowczyka kontynuowała swoją grę, świetnie rozgrywali swoje akcji, rozklepując obronę wrocławian. Mieli tylko jeden problem. Jakuba Wrąbla, który w drugiej połowie bronił jak w transie i wybronił kilka ciężkich piłek swojemu zespołowi, miał trochę szczęścia, że nie puścił drugiej bramki tego dnia. W 86' minucie w polu karnym popchnięty został Konczkowski. Sędzia Raczkowski po dłuższej naradzie z asystentami ostatecznie odgwizdał karnego. Do futbolówki na 11 metrze podszedł Vassiljev. Estończykowi chyba nie służy powrót do Gliwic, gdyż znów, tak jak w pierwszej kolejce, przestrzelił rzut karny, który mógł dać prowadzenie jego drużynie. A nawet zwycięstwo. Ostatecznie obydwie ekipy musiały się "zadowolić" podziałem punktów.

Mecz Wisły nie porwał

Starcie dwóch imienniczek raczej nikt nie zapamięta z porywającego widowiska, o którym kibice rozmawiali by przez kilka tygodniu przy piwku. Jedyny trunek, jaki mogli zażyć, to ewentualnie ciepłą kawę na pobudzenie. Obydwóm ekipom dosyć mozolnie przyszło rozgrywać akcje. Gospodarze z Płocka mieli ogromne trudności z przedostaniem się pod pole karne "Białej Gwiazdy". Stąd też najczęściej uderzali z dystansu. Pomysł dobry, ale wykończenia, jakie prezentowali piłkarze w niebiesko-białych strojach, były dalekie od ideału – albo nad bramką albo za słabe. Krakowianom trochę łatwiej już to przychodziło, głównie za sprawą aktywnego Carlitosa. Trzeba przyznać, że Hiszpan ma papiery na grę w Ekstraklasie. Świetnie umie urwać się spod krycia obrońców, co pokazał jeszcze w pierwszej połowie, kiedy to świetnie oszukał Stępińskiego. Niestety jego strzał był za mocny i znalazł się nad poprzeczką bramki Kiełpina. W drugiej połowie na emocje przyszło nam czekać dopiero w końcówce, kiedy to obie ekipy ruszyły do ataku i szukały swoich okazji do zdobycia bramki. I doczekaliśmy się jej. W doliczonym czasie gry. Szkoda tylko, że w jego zdobyciu musiał pomóc błąd obrońcy, konkretnie Byrtka, który źle wybił piłkę, wprost na głowę Bartoszka. Młody piłkarz z Krakowa zgrał ja szybko do wbiegającego Carlitosa, a ten nie miał problemów z pokonaniem Kiełpina. Ostatecznie to Wisła z Krakowa może się cieszyć z 3 punktów w starciu Wiseł oraz z trzeciej wygranej w tym sezonie.

 Bez kompleksowy beniaminek z Zabrza

Górnik terminarzu łatwego nie ma – czwarty z rzędu rywal z grupy mistrzowskiej zeszłego sezonu, a jego rywale nie mają łatwo z nim. Tym razem przekonała się o tym Lechia Gdańsk. Spotkanie dobrze mogło się zaczął dla gości ze śląska. Za sprawą, rzecz jasna, nikogo innego, niż Igora Angulo. Ależ to fenomenalny gracz na warunki naszej Ekstraklasy. Dopiero w 10 minucie załapał gdzieś pierwszy kontakt z piłką. I już od razu mógł mieć gola, ale minimalnie chybił. Po kilku dobrych minutach znów był w dobrej, 100% okazji. Górnik świetnie wyprowadza kontry na początku tego sezonu, to także pokazał w 19 minucie spotkania. Piłkę na środku boiska przejął Wolsztyński, który zagrał idealną piłkę na dobieg dla Kądziora. Przed byłym piłkarzem Wigier Suwałki na granicy pola karnego znalazł się Kuciak. Zawodnik trenera Brosza oddał ją Angulo, który wcześniej świetnie uniknął spalonego, ale z boku pola karnego nie trafił do pustej bramki. No cóż – do trzech razy sztuka. Zapewne to mógł sobie pomyśleć lider klasyfikacji strzelców i powiedzenie to świetnie sprawdziło się w jego przypadku. Górnik wyrzucił mocno piłkę w pole karne gdańszczan w 39 minucie. Nie sięgnął do niej Wolsztyński, ale ta przyciągnięta przez magnes w nogach Angulo trafiła do niego i Hiszpan pewnym strzałem mógł cieszyć się z 7 gola w tym sezonie. Co za napastnik! Po przerwie goście dalej naciskali podopiecznych Piotra Nowaka. Trzeba przyznać, że ekipa znad morza miała spore problemy z wyprowadzaniem akcji, pomimo ogromnej przewagi w posiadaniu piłki. Ale udało im się wyrównać. Wieteska dotknął piłkę ręką we własnym polu karnym. Jedenastkę pewnie wykorzystał Marco Paixao. Do końca meczu już za wiele się nie działo. Remis w Gdańsku może cieszyć Górników, 7 punktów po 4 meczach jak na beniaminka jest dobrym wynikiem. A nawet świetnym, jeśli weźmiemy pod uwagę, że przyszło im grać na starcie z takimi zespołami jak Legia, Jaga, Wisła oraz Lechia. Ci ostatni maja nad czym myśleć. Fatalny start dla gdańszczan, już drugi mecz z rzędu nie udaje im się wygrać na własnym terenie. Czy Piotr Nowak ma o co się bać?

Zagłębie bezlitosne 

Co prawda trener Piotr Stokowiec nie ma w swoim składzie Igora Angulo, ale posiada dwóch napastników, którzy wiedzą jak zdobywać bramki. Jego piłkarze mocno weszli w spotkanie. Już w 5 minucie objęli prowadzenie, kiedy to Dziwniel świetnie urwał się na lewym skrzydle, zacentrował w pole karne idealnie na głowę Nespora, a Czech mocnym strzałem przełamał ręce Załuski. "Miedziowi" starali się pójść za ciosem i co chwila atakowali bramkę Pogoni. Załuska musiał mieć naprawdę pomarańczowo przed oczyma. Dobrą okazję miał Jagiełło, który dostał wyśmienitą piłkę od Starzyńskiego, przerzuconą za linię obrony "Portowców". Lubiński "Figo" może żałować, że jego kolega zabrał mu okazję na asystę kolejki nieudanym strzałem pod nogami Załuski. Goście najlepszą okazję mieli po dobry pokazie szybkości Gyurcso, który na lewym skrzydle dał sobie radę z obrońcami Zagłębia i zagrał Frączczakowi jeszcze lepszą piłkę, niż wcześniej Dziwniel Nesporowi. I aż dziw bierze, że napastnik Macieja Skorży tego nie trafił. I takie okazje się mszczą. A sam Frączczak ma czego pouczyć się od Świerczoka, który zastąpił w 25 minucie Nespora. I trzeba powiedzieć, że ta wymuszona zmiana była bardzo dobra. Czerwiński dobrze oszukał kilku obrońców Pogoni na prawej flance, następnie posłał miękką piłkę w pole karne. Ta idealnie minęła głowę Rudola, trafiła do napastnika Zagłębia, który ze stoickim spokojem przyjął ją sobie i następnie uderzył obok bezradnego Załuski. Po przerwie "Portowcy" się obudzili i ruszyli do odrabiania strat. Najbliżej był ponownie Frączczak, kiedy to piłka po uderzeniu Kort zza pola karnego nie została skutecznie wybita przez Polacka. Napastnik Pogoni z dosyć ostrego kąta zdołał ją musnąć obok goalkeepera, ale piłkę z linii bramkowej wybił Kopacz. Mijały minuty, Pogoń szukała gola, znaleźć nie mogła, Zagłębie uspokajało grę, nie spieszyło się, ale zadało decydujący cios na koniec. Ponownie Świerczok, któremu piłka została zagrana na bok. Wydawało się, że były piłkarz m.in Polonii Bytom przetrzyma ją na skraju pola karnego i zagra gdzieś w bok. Nic z tego. Napastnik postanowił zakończyć karierę Rudola, którego oszukał jak juniora, a następnie po raz drugi w tym meczu oszukał Załuskę. Zagłębie wygrywa 3 mecz w sezonie i ma już łącznie 10 punktów w tabeli. Piotr Stokowiec póki co notuje dobry start ze swoją drużyną. Tyle, że po 4 meczach w zeszłym sezonie lubinianie też mieli 10 punktów, a potem skończyli w grupie spadkowej. Jak będzie tym razem?

Koszmar ze stadionu Niecieczy 

Czy jest jakiś inny zespół, który tak nie lubi jeździć do Niecieczy jak Legia? Być może jest, a być może nie ma. Nie zmienia to jednego faktu. Mistrzom Polski ciężko się tam gra. Pierwsza odsłona gry nie należała do najatrakcyjniejszych. Obydwie strony miały po jednej, dobrej sytuacji, bliżej byli gospodarze, ale przy dobrej okazji Śpiączka uderzył obok bramki Legii. W drugiej odsłonie mocno pomógł swoim kolegom Jan Mucha. Były bramkarz obecnego Mistrza Polski najpierw dobrze sparował piłkę bitą przez …. Kupczaka, który może dziękować Słowakowi uniknięcia gola samobójczego. Potem jeszcze lepszym refleksem wykazał się, kiedy z 30 metra potężnie uderzał Czerwiński, piłka leciała w samo okienku bramki Termalici, ale Mucha świetnie, z dużym poświęceniem, wyciągnął się i wybronił ten strzał, okazję miał jeszcze Sadiku, ale niecelnie. Kiedy wydawało się, że Legia wreszcie może znaleźć swój rytm w tym meczu, niespodziewanie na prowadzenie wyszli gospodarze. Jovanović perfekcyjnie urwał się obrońcom Legii, na tyle, że aż Jędrzejczyk upadł z wrażenia. Doszedł pod samą linię bramkową, tam zagrywał piłkę do ustawionego pod bramką Piątka. Piłka odbiła się od jego nogi najpierw, potem od nogi Pazdana i ostatecznie znów wróciła do byłego gracza Zagłębia Lubin, który mógł się cieszyć ze zdobytej bramki. "Wojskowych" musiał sfrustrować taki stan rzeczy, toteż ruszyli do ataku. Bezradnie. Nawet pomimo dużej liczby graczy na polu karnym Bruk-betu ciężko było im oddać skuteczny, celny strzał. Najbliżej był Guilherme z główki, ale niestety dla Jacka Magiery tylko obok bramki. Termalica nie mogła sobie wymarzyć lepszego, pierwszego zwycięstwa w tym sezonie, niż nad Mistrzami Polski. Chciałoby się rzecz, że to sensacja, ale to już raczej norma. Legia patentu na Termalicę w Niecieczy nie ma.

Jakub Dziubek

Artykuł Temperatura wzrasta z każdym meczem – relacja z piątkowych i sobotnich meczy Ekstraklasy pochodzi z serwisu Footbar.

Ekstramecz!

Dawać nam tutaj więcej takich meczów! Dziś w Kielcach nikt na trybunach Kolporter Areny oraz przed telewizorem nie mógł narzekać na poziom potyczki Korony z Cracovią. No może poza kibicami "Pasów", których ulubieńcy tym razem wyraźnie przegrali. Mecz, choć nie grały ekipy z najwyższej, ligowej półki, mógł a nawet powinien się podobać. Wcześniej Korona potrafiła zagrać dobre spotkania przeciwko Legii czy Zagłębiu, Cracovia ostatnio zagrała fajną piłkę w Gdańsku. Mimo to żadne z poprzednich spotkań tych drużyn nie obfitowała w sporą ilość bramek. A tu proszę. Jako pierwsi do bramki trafili gracze Michała Probierza. W polu karnym kielczan podczas rzutu rożnego najlepiej odnalazł się Siplak, który nie dał żadnych szans Alomeroviciowi. To była 24 minuta i wtedy właśnie otworzył się nam worek z bramkami. 7 minut później piłkę na boku pola karnego Cracovii przejął Rymaniak. Defensor "Scyzoryków" zachował się jak rasowy snajper, mijając zwodem obrońcę Cracovii, a następnie mocnym strzałem umieszczając piłkę w siatce. Chwilę potem Korona wyszła na prowadzenie. Po małym zamieszaniu w polu karnym, w którym piłkę umiejętnie przetrzymał Maciej Górski i nie widząc dobrej szansy na strzał, oddał ją Jukiciowi. Ten mając o niebo lepszą  pozycję wiedział co z nią zrobić. Radość gospodarzy nie trwała zbyt długo ponieważ za moment Cracovia otrzymała rzut karny. A jedenastkę na bramkę pewnie wykorzystał Piątek. Chyba lekko wkurzony po ostatnim weekendzie, kiedy Szymon Marciniak odebrał mu dwa gole. Napastnik "Pasów" uderzył bardzo mocno, dając wyrównanie swojej ekipie i tym samym mógł odetchnąć z ulgą. Trochę cała ta sytuacja na boisku przypominała mecz Arki z Midtjylland – najpierw na prowadzenie wychodziła jedna drużyna, druga szybko odpowiedziała dwiema bramkami, ale potem pierwszej udało się wyrównać z karnego. Pech podopiecznych Probierza polegał na tym,że spotkanie to nie skończyło się takim samym wynikiem do przerwy jak w Gdyni. Korona otrzymała na sam koniec pierwszej połowy rzut karny, który wykorzystał Aankour. Wilk, podobnie jak jego koledzy po fachu (Kiełpin, Rusov) był bliski wybronienia tego strzału ale ostatecznie piłka przeszła po jego rękach. Przerwa. Po (uwaga!) bardzo dobrej pierwszej połowie. Biorąc pod uwagę te wszystkie 0:0 do przerwy w ostatnim czasie na taką pierwszą połowę jak ta w Kielcach, szczerze mówiąc, warto było pocierpieć. Druga połowa już trochę nudniejsza. Padł tylko jeden gol. Fenomenalne zagranie otrzymał na prawej stronie Aankour, który wbiegł w pole karne, podał do lepiej ustawionego Cebuli, a ten zmusił do kapitulacji Wilka po raz czwarty. Wniosek po tym meczu nasuwa się jeden. Chcemy takich spotkań jak najwięcej.

Co za tydzień?

Piast – Śląsk :Urban potwierdzi dobrą formę swojej drużyny?

Spotkanie ekipy, która jest w lekkim dołku z drużyną, która wydaje się, że znalazła na swoje kłopoty receptę. Dla Piasta to mecz szansy na trochę lepszy start tego sezonu, ale przed nimi rywal z Wrocławia, który na pewno jest mocno podbudowany ostatnim zwycięstwem nad gdańską Lechią. Być może start 4 kolejki będzie tak samo udany, jak ostatni piątkowy mecz we Wrocławiu. Liczymy na to!

Typ: Śląsk

Wisła Płock – Wisła Kraków : W tej Ekstraklasie jest miejsce tylko dla jednej Wisły

To starcie będzie można zobaczyć w Płocku w piątek o godzinie 20:30. Dla gospodarzy tego meczu to będzie już trzeci mecz domowy. Ostatnio udało im się tu pokonać Lecha. Ale imienniczka z Krakowa jest silna, mocna i z pewnością będzie szukać okazji na zdobycie 3 punktów i odrobienie strat poniesionych w Zabrzu. 

Typ: remis

Lechia – Górnik: a może raczej Paixao vs Angulo?

Piłkarską sobotę rozpocznie mecz 4 ekipy ubiegłego sezonu z beniaminkiem. Na papierze – Lechia. W rzeczywistości – raczej wskazałbym Górnik jako faworyta. Zabrzanie w dobrym stylu wracają do najwyższej klasy rozgrywkowej w Polsce. Czy Angulo potwierdzi swoją dobrą formę i podtrzyma dobrą dyspozycję Górnika? Lechia tymczasem w lekkim kryzysie, dwie przegrane pod rząd, ale może to bracia Paixao okażą się lepsi od Hiszpana w zdobywaniu bramek?

Typ: remis

Zagłębie – Pogoń: Zmazać plamy

Obydwie ekipy łączy to, że w 3 kolejce zaliczyły wpadkę po głupich błędach swoich zawodników (Polacek, Fojut). Zagłębie wydaje się być faworytem, graja u siebie, są mocną ekipą. Tyle że "Portowcy" wcale źle nie grają, a póki co wiele o ich wynikach decyduje pech. Może tym razem uda się go uniknąć i wygrać w Lubinie. Przekonamy się.

Typ: Zagłębie 

Termalica – Legia: Wojskowi mają szansę aby poprawić bilans spotkań z Niecieczą

Oj na to czekamy. Przedstawiciel wioski liczącej ok. 750 mieszkańców kontra klub ze Stolicy. Ale wielkość miasta w piłce wielkiej różnicy nie robi. Termalica póki co ma lepszą bilans w historii spotkań przeciwko Legii. A raz nawet udało im się wygrać z "Wojskowymi" 3:0. Korzyścią dla Bruk-Betu może być również fakt, że Legia raczej nie będzie oszczędzała sił w rewanżowym meczu z Astaną. Tyle, że sama Termalica nie jest aktualnie w dobrej formie, a Legia ma spore atuty w ataku.

Typ: Legia

Jagiellonia – Sandecja: komplet punktów kontra zero bramek

Jaga jest liderem, Jaga ma komplet punktów, choć gra Jagi nie powala, a swoje zwycięstwa zawdzięcza w sporym stopniu szczęściu. Choć tym razem nie przyjeżdża do Białegostoku ekip ustawiona ofensywnie. Wręcz przeciwnie. Będzie to bardzo defensywnie usposobiona Sandecja. Beniaminek nie zdobył jeszcze gola, nie wygrał jeszcze meczu, ale ma dwa remisy i będzie w Białymstoku szukać okazji do poprawy tego bilansu. Ciekawy jest fakt, że Sandecja w czterech pierwszych spotkaniach Ekstraklasy przetestuje wszystkich, tegorocznych pucharowiczów, nawet pomimo tego, że Wicemistrzowie Polski już nimi nie są.

Typ: Jagiellonia

Cracovia – Lech: meczy przyjaźni z gradem goli?

Na trybunach przyjaźń, na boisku walka. Mecz pomiędzy ekipą Probierza, a zespołem Bjelicy może przynieść sporo emocji. I być może grad bramek. W ostatnich meczach obu ekip padło aż 6 goli. I naprawdę nikt nie ma nic przeciwko, by tyle padało również w Krakowie przy Kałuży. Pytanie tylko kto wygra? Budzący się Lech czy potrafiąca ugryźć Cracovia. Odpowiedź na pytanie poznamy w niedzielę.

Typ: remis

Arka – Korona: Kolejny super-poniedziałek?

To nie będzie łatwy mecz dla gdynian, którzy nie dość, że będą po podróży do Danii (oby szczęśliwej), to zmierzą się z silną ekipą Korony, która wbrew wszelkim opiniom sprzed początku rozgrywek daje radę i w żadnym spotkaniu nie wyglądała na gorszą ekipę. Arkowcy mogęą dodatkowo cierpieć na tzw. syndrom europejskich pucharów i pokazać podobny futbol co z Płockiem (oby nie) co raczej w starciu z dobrze przygotowaną Koroną nie daje im zbyt wiele szans.

Typ: remis

Fot. Pressfocus

Jakub Dziubek

Artykuł Chcemy więcej takich spotkań- zakończenie 3 kolejki i zapowiedź następnej pochodzi z serwisu Footbar.

Wisła Płock przyjechała…poleżeć na plaży w Gdyni

Po dobrym, czwartkowym meczu, wielu zastanawiało się jak poradzi sobie Arka w lidze, godząc mecze w europejskich pucharach. Rywal niby nie z najwyższej półki, bo Wisła Płock, ale w zeszłym sezonie ekipie z Gdyni ani razu nie udało im się z nimi wygrać. Ale trener Leszek Ojrzyński przecież nie będzie się przejmować zbytnio takim spotkaniem, skoro w czwartek arcyważny mecz w Danii. Dlatego dał też odpocząć kilku czołowym piłkarzom jak Marcus, Socha i Sołdecki. Oczywiście lekko rezerwowy skład oraz możliwość występowania w Gdyni "choroby europejskich pucharów" musiała podziałać na wyobraźnie selekcjonera i piłkarzy z Płocka. I rzeczywiście na początku wydawało się, że Wisła poszuka swojej szansy, gdyż bardzo szybko otworzyli wynik meczu. A konkretnie Byrtek, który po strzale głową pokonał Steinborsa. I wydawało się już, że ten mecz będzie ciekawy, ale dalsza gra Wisły leżała… i to dosłownie. Praktycznie co kilka minut któryś z piłkarzy "Nafciarzy' pokładał się na boisku. Rozumiem, że była ładna pogoda, że Gdynia, że plaża niedaleko, ale bez przesady, na takie rzeczy to po meczu. A co w obozie gdynian? Festiwal nieskuteczności ofensywnej, naprawdę dziś słabo to wyglądało. Łatwiej wchodziło się w pole karne duńczyków, niż wiślakom. Ale cóż… nie na darmo jest to najlepsza liga świata. A próbowali na wszystkie sposoby, głównie napędzony Kun oraz będący w dobrej dyspozycji Piesio. Walczyli o każdą możliwą piłkę w ataku i raz to przyniosło efekt, kiedy Jurado poszedł za piłką, został stratowany w polu karnym przez Kiełpina. Sędzia wskazał na wapno, a tam pewnie poradził sobie Marcin Warcholak. Co prawda Kiełpin wyczuł intencję defensora Arki, ale musiałbym mieć kilka dodatkowych centymetrów by sięgnąć ta piłkę. Gol przed przerwą mógł tylko przynieść nam ciekawszą drugą połowę. Ale nie przyniósł. Wisła nie robiła nic, by zaatakować bramkę rywali, kontynuując swoje leżenie na murawie, gospodarze dalej sobie nie radzili w ataku, a symbolem tego był wprowadzony po przerwie Michał Żebrakowski. Serio, chłopak ma dobre warunki fizyczne (1.93 m wzrostu), a nie wygrał bodajże żadnego pojedynku główkowego. Co gorsza, lepiej w grze głową radzili sobie znacznie niżsi Siemaszko czy Kun, którzy nie mierzą  nawet 1.7 m. Ostatecznie 1:1, które może cieszyć Wisłę, która dosłownie mogła … paść na murawę po tym remisie z małej satysfakcji, dla Arkowców taki wynik były marzeniem z pewnością w czwartek, ale nawet w Ekstraklasie trzeba go brać w ciemno.

Zaczarowana Jaga

Termalica grała lepiej, Jaga wygrała. Górnik grał dobrze, Jaga wygrała.  Pogoń miała więcej okazji, Jaga swoją wykorzystała i wygrała. Doprawdy dziwna jest ta Jagiellonia w tym sezonie. Niby nie grają nic wielkiego, a jednak wygrywają. I są liderami co ważne, jako jedyni z kompletem punktów. Możesz grać całe 90 minut dobrze, a na koniec wygrywa Jaga. Bo na razie zawsze do tej pory rywale na boisku prezentowali się lepiej od ekipy Ireneusza Mamrota, prócz jednego elementu. Skuteczności. Nie wiem czy to Kelemen użył jakiś czarów czy może przed meczem straszy napastników rywali, że coś im zrobi jak strzelą – choć to by oznaczało, że Angulo raczej by nie wyszedł we wczorajszym meczu z Wisłą. Bądź, co bądź to co Pogoń wyprawiała, aż prosiło się by piłka wpadła do siatki. Ile to prób mieli, czy to z akcji środkiem, czy to z boku boiska. Ale za każdym razem pech. Dobre zawody rozgrywał rumuński, boczny obrońca, Rapa. Mógł on mieć spokojnie ze dwie, trzy asysty. Lecz zawsze coś stało na przeszkodzie obsłużonym przez niego kolegom. Albo to słupek albo to obok bramki. Czasami wydawało się, że ktoś czuwa nad piłkarzami Jagiellonii. Oni sami by pewnie uznali, że to Runje, który wybił piłkę zmierzającą do pustej bramki z niemalże linii bramkowej. Piłkarze Mamrota do prawie końca spotkania nie zrobili nic, by wygrać. Ale zrobił to dla nich Fojut. Możesz rozegrać bardzo dobry mecz, ale na sam jego koniec przytrafi Ci się taki błąd, który zniweczy wszelkie plany, a ciebie samego ośmieszy. To właśnie spotkało doświadczonego defensora "Portowców". Ktoś pamięta zachowanie Sobiera w meczu ze Śląskiem, kiedy "zabawił" się na własnej połowie, po czym stracił piłkę na rzecz rywali. Podobnie zrobił Fojut, piłkę przejął Sheridan i w sytuacji sam na sam pokonał Załuskę, dzięki czemu to Jaga mogła się cieszyć, szczęśliwie, z kompletu punktów. I jak tu nie kochać Lotto Ekstraklasy.

Utrecht, strzeż się!

Ekipa budowlana Lech Poznań pod kierownictwem inżyniera Nenada Bjelicy dostał zlecenie, by zburzyć wieżowiec Piast Gliwice. Z tego zadania ekipa wywiązała się na piątkę. Choć na początku łatwo nie było. Początek wskazywał raczej, że to Piastowi bliżej do strzelenia gola. Zmasowany atak od początku spotkania na bramkę Buricia. Efekt? Żaden. Nie ma bramek. A na nie przyszło poczekać dopiero do 40 minuty. Tyle, że wtedy to maszyna poznańska się rozkręciła na dobre. Dobrym wejściem w owej minucie popisał się Jóźwiak, który padł w polu karnym po kontakcie z obrońcą. Sędzia wskazał na 11 metr. Do piłki podszedł Nicki Bille Nielsen i choć jego intencje zostały wyczute przez Rusova, to jednak strzał przełamał jego ręce i piłka wylądowała ostatecznie w siatce. Jeszcze przed przerwą Lech strzelił drugiego gola. Gajos świetnie wypuścił na boku Makuszewskiego, który wszedł w pole karne i stał się drugim katem dla rąk Rusova, a piłka ponownie zatrzepotała w siatce. I kto by się takiego prowadzenia spodziewał wcześniej? Niewielu, a przynajmniej nie przed przerwą, bo do pierwszego gola Lech grał słabo. Po przerwie to Kolejorz tym razem mocno ruszył w ofensywie. Lokomotywa napędzała się z minuty na minutę i co chwila powodowała dodatkowe litry potu na czole goalkeepera gości. Ale spokojnie. Czego miał się obawiać? Nielsena, któremu wyraźnie brakuje zimnej krwi albo szczęścia przy wykańczaniu akcji? Swoją drogą, tej drugiej cechy może pozazdrościć Barisiciowi. To chyba jeden z bardziej przypadkowych goli w Ekstraklasie. Piłka po dośrodkowaniu Vassiljeva trafiła pod głowę Koruna. Nie wiem do końca czy chciał on zgrywać do Chorwata czy strzelać na bramkę, w każdym razie piłka odbiła się od napastnika Piasta, myląc tym samym Buricia. Niespodziewanie Piast osiągnął kontakt, choć to oni tym razem grali beznadziejnie. Było sporo czasu, tą stratę jednej bramki można było fajnie wykorzystać. Ale po co? Zamiast tego na boisko wszedł Gytkjaer, zastępujący Nielsena. Oj Nicki mógłby się na treningach pouczyć trochę od swego rodaka. Ten perfekcyjnie wykańczał swoje sytuacje, przede wszystkim wiedział gdzie wsadzić nogę po dośrodkowaniach z prawej strony czy to swojego sąsiada ze Szewcji Barkrotha czy Roberta Gumnego. Między golami Duńczyka strzelił jeszcze ostatnio będący w dobrej formie Trałka. Po dograniu Situma w pole karne Łukasz miał na tyle sporo wolnej przestrzeni, że mógł spokojnie się na początku pogubić z piłką, a potem oddać perfekcyjny strzał w róg bramki. Koniec końców Lech wygrał 5:1 i to nie jest dobra wiadomość dla Utrechtu, który przyjedzie grać na Bułgarską w czwartek. Oj macie się o co bać, Holendrzy! 

Fot. Pressfocus

Jakub Dziubek

Artykuł Lech straszy Utrecht, Arka usypia czujność Midtjylland – czyli niedziela w Ekstraklasie pochodzi z serwisu Footbar.

Męczarnie Legii, ale jest ich pierwsze zwycięstwo

W najlepszej lidze świata nigdy nie jest łatwo. Tutaj beniaminkowie, debiutanci i wiele innych, teoretycznie słabszych ekip, potrafi napsuć wiele krwi o wiele mocniejszym zespołom. Tym razem do Warszawy nie przyjechała odważnie nastawiona w ataku Termalica czy Arka Gdynia, które potrafiły swego czasu zaskoczyć warszawiaków, a Sandecja Nowy Sącz, która posiada istny mur do bramki. Tym razem "Wojskowi" zdołali się dwa razy przebić przez ten mur, choć sztuka ta nie była łatwa. Przynajmniej przez długi czas. Po pierwszej połowie wynik, który już nas lekko do siebie przyzwyczaił. 0:0. Ale za to dowiedzieliśmy się z pierwszej połowy kilku rzeczy. Że z Pasquato będą ludzie. Że Gliwa jest w formie. Że Grzegorz Baran zachował się tak, jak wskazuje jego nazwisko i zasłużenie wyleciał z boiska za faul na Kopczyńskim. Z początku można było mieć wątpliwości co do tej sytuacji, zwłaszcza, że mecz prowadził arbiter z Warszawy (co było szeroko komentowane na różnych forach internetowych), ale sędziemu Kwiatkowskiemu trzeba przyznać rację. Wyprostowana noga Barana mogła skończyć się nawet kontuzją dla młodego zawodnika Mistrza Polski. Po przerwie Legia starała się kontynuować swoją ofensywną grę. Sandecja, z racji tego też, że grała w osłabieniu, murowała swoją bramkę. Lecz nawet oni potrafili od czasu do czasu zaatakować, czego najlepszym przykładem jest strzał Piszczka na początku drugiej połowy. Kiedy minuty mijały, trener Jacek Magiera coraz bardziej się niecierpliwił, obgryzając wszystkie paznokcie oraz szukając rozwiązania na uniknięcie kompromitacji, jaką byłby dla legionistów remis z Sandecja, grającą w 10. Do głowy przyszedł mu Hamalainen. I był to strzał w dziesiątkę. Fin wszedł, wywalczył piłkę, strzelił z ponad 20 metrów na bramkę Michała Gliwy płaskim strzałem, a futbolówka zatrzepotała w siatce. Gol, prowadzenie Legii od 70 minuty, u Sandecji załamanie, bo jednak ekipa beniaminka dzielnie broniła dostępu do bramki. O tym ile wniósł były zawodnik Lecha do gry Legii niech świadczy także ostatnia akcja meczu, kiedy to dobrym przerzutem obsłuż Kucharczyka. A ten? Pognał z połowy boiska na bramkę rywali, w polu karnym oszukał zmęczonych Kubrana i Szufryna jak dzieci z akademii i strzałem z dosyć ostrego kąta pokonał Michała Gliwę. Tym samym Sandecja zakończyła w tym meczu swoją passę bez straconej bramki w tym sezonie, ale też dopiero teraz przegrała mecz, a biorąc pod uwagę rywala, z jakim się mierzyli oraz fakt grania w 10 – nie jest to wstyd. Tymczasem Legia niech się modli o podobny wynik w środę. Bo 2:0 z Astaną będzie o wiele lepiej smakować niż 2:0 z Sandecją.

Trzy razy Angulo!

O meczach Górnika w tym sezonie, przynajmniej do tej pory, nie można byłoby powiedzieć że są nudne. Inaczej byłby to grzech przeciwko prawdzie. Ale czym byłyby te mecze zabrzan bez tego znakomitego Hiszpana, Igora Angulo. Który jak na razie jest fenomenem pierwszy trzech kolejek. Przed meczem można było mówić o pojedynku dwóch Hiszpanów – wspomnianego Angulo oraz o zawodniku Wisły Carlitosie. Obydwaj stanowili o sile ofensywnej w dwóch pierwszych spotkaniach obydwu drużyn. Tymczasem mieliśmy w tym meczu trochę odmienny pojedynek hiszpański – Angulo vs Gonzalez. O defensorze Wisły jedyne co można dobrego powiedzieć, to o jego strzale z początku spotkania, który skończył się na poprzeczce bramki Loski. Potem wyraźnie gubił się w pojedynkach z Igorem Angulo. A ten grał jak natchniony poprzednimi meczami i szukał kolejnych. Ale długo przyszło mu na nią poczekać, zważając jakie wcześniej miał okazje, jakie też dostawał prezenty od rywali, w tym od Gonzaleza. Ale ta sztuka udała mu się w 38 minucie. Kurzawa świetnie operował piłką na 20 metrze i miał dobrą pozycję do strzału. Zrezygnował, podał piłkę do Angulo. I być możę to była bardzo dobra decyzja. Hiszpan z ostrego konta zdołał posłać piłkę w boczną siatkę bramki strzeżonej przez Cuestę. Trzeci mecz pod rząd z golem. Po przerwie Wiśle udało się wyrównać. Dobrze zachował się Brlek, który przechwycił piłkę, oddał ją Małeckiemu. Pomocnik "Białej Gwiazdy" postanowił odegrać ją na skrzydło do wbiegającego Sadloka, który mógł i powinien był mieć asystę na swoim koncie, ale Wojtkowskiemu zabrało kilku centymetrów. Na jego szczęście piłka odbiła się od słupka, lecąc wzdłuż linii znalazła się przy Boguskim, który strzelił chyba najłatwiejszego gola w swej karierze. Ale z remisu długo cieszyć się nie mogli. Rzut rożny + Angulo + plecy Gonzaleza = gol. Piłka odbita od pleców defensora Wisły zmyliła jego kolegę na bramce i znalazła się w bramce. Ale Cuesta bardziej może być zły na swego partnera z obrony w kolejnej akcji. Gonzalez i Brlek zaczęli się bawić piłką po wyrzucie z autu dosłownie tak, jakby dalej myśleli, że są na treningu. Angulo skrzętnie to wykorzystał. Przejął piłkę, nie dopuścił by opuściła ona linię boiska, wszedł w pole karne i z zimną krwią umieścił futbolówkę po raz trzeci tego wieczoru w bramce gości. Hat-trick! A Gonzalez stał i się patrzył jak zaczarowany. Wisła szukała kontaktu, ale odnalazła go za późno bo dopiero w 86 minucie. Wtedy dobrą piłkę wrzucił Małecki, a Jakub Bartosz główką posłał ją obok bezradnego w tej akcji Loski. 3:2. Piękny mecz, dużo emocji i Angulo z 6 bramkami plasuje się jako lider klasyfikacji strzelców. 

Fot. Pressfocus

Jakub Dziubek

Artykuł Angulo, Angulo gdzieś ty tyle czasu był? – sobota w Ekstraklasie pochodzi z serwisu Footbar.

Polacek biegł się chyba cieszyć ze zwycięstwa, ale Terma zabrała mu tą radość

Pierwszy piątkowy mecz w najlepszej lidze świata i na start mecz w Niecieczy. Miejscowe "Słoniki" podejmowały u siebie "Miedziowych" Piotra Stokowca. Pierwsza połowa. A jakże inaczej. Ta piękna tradycja 0:0 do przerwy. I szczerze – piłkarze nie zrobili absolutnie nic, by było inaczej. Dosłownie jakby na takie coś się umówili. Może kolejny jakiś czelendż, o którym nie wiemy? Gdyby ktoś na początku 1 połowy tego wyszedł, wróciłby dopiero na drugą i spytałby"

-Coś interesującego się działo?

To jeden by leżał na kanapie, bo zasnął biedak z nudów, drugi by kończył ziewać, trzeci zaczął by się śmiać, dopiero czwarty powiedziałby srogim, znudzonym głosem "nic". Nie wymaga to chyba szerszego komentarza. O wiele ciekawiej było już w drugiej odsłonie spotkania. A zaczęło ją dobrze Zagłębie, które dobrze rozwinęło akcję na prawej stronie boiska, piłka ostatecznie znalazła się pod nogami debiutującego Czerwińskiego, który zagrał wzdłuż bramki, a tam czekał już Martin Nespor i 1:0 dla Zagłębia. "Miedziowi" nie chcieli na tym poprzestać i szukali kolejnych bramek. Szkoda tylko, że niektórym piłkarzom pomyliła się dyscyplina z podobną nazwą, tyle że z przymiotnikiem "amerykański" obok (do odnalezienia gdzieś na internetach ). Nieciecza potem, podobnie jak w meczu z Wisłą, wzięła się za robotę dopiero po koniec spotkania. Ale świetnymi paradami, wobec strzałów gospodarzy, popisywał się Martin Polacek. Szkoda tylko, że swój dobry występ zakończył dla Zagłębia w fatalny sposób. Bo jego "radosne" wyjście z bramki w ostatniej minucie spotkania, przy wolnym zagrywanym z połowy Termalici, bitym gdzieś na 14-15 metr nie stanowiło zupełnych podstaw do zapuszczenia się tak daleko przez bramkarza. Może myślał, że to koniec i wyszedł się cieszyć z 3 wygranej? Jeśli tak, to jego rodak, David Guba, szybko go uświadomił, że jest inaczej. Ostatecznie Termalica w szczęśliwych okolicznościach wydarła remis Zagłębiu, które straciło szansę na trzecią wygraną pod rząd.

Celeban show!

I stanął wśród nich na 4 metrze i dostał piłkę na główkę, zdobył bramkę, która przerwała 13 meczową plagę pierwszych połów bez zdobytej bramki, a imię jego Piotr Celeban – Dziś było dane nam oglądać kawał dobrej piłki we Wrocławiu. Kapitalna atmosfera już wcześniej udzielała się kibicom, bowiem fanatycy ekip Śląska i Lechii mają w tym roku 40 rocznicę wspólnej zgody, co oczywiście musieli uczcić oprawą. O ile o kibiców nie trzeba było się martwić, o tyle, jak zwykle przed każdym meczem Ekstraklasy, o dyspozycję piłkarzy. Zupełnie zbędnie. A co ważne już w pierwszej połowie udzieliły się spore emocje. Oto w piątej minucie udało się przerwać fatalną passę meczów z pierwszą połową bezbramkową. Autorem gola Piotr Celeban, który dostał kapitalną wrzutkę od Riery. Przerzucił ją na tyle idealnie, że minęła każdego kogo się dało, a jednocześnie na tyle skutecznie, by osiągnąć cel. Potem do głosu zaczęli dochodzić goście. Oczywiście grą z klepki skrzydłami, do czego zdążyli przyzwyczaić już podopieczni Piotra Nowaka. Na ich nieszczęście okazało się, że Śląsk też potrafi grać kombinacyjnie. 30 minuta. Do tej pory bezbarwny Chrapek, który w fatalny sposób przed chwila tracił piłki, nagle przerzuca piłkę za linię obrony, tam przejmuje ją Kosecki, który mija Kuciaka i zdobywa drugiego gola dla wrocławian. Póki co mecz z ładniejszymi asystami niż golami. Do przerwy Śląsk zaskoczył, ale zasłużenie prowadził. Po przerwie… typowa Ekstraklasa chciałoby się rzecz. W przeciągu kilku minut na początku drugie aktu Lechia wyrównała. I to dwa razy za sprawą niezawodnego Flavio Paixao. Być może w tym sezonie Portugalczyk sięgnie po koronę króla strzelców? Na razie na koncie ma trzy trafienia. Dziś wpierw otrzymał świetne podanie od Stolarskiego, który nakręcony był na prawej obronie dosłownie jak dzień wcześniej Tadeusz Socha w spotkaniu z FC Midtjylland. Kilka minut potem dobrą centrą z rożnego popisał się Łukasik. Tam czyhał na nią Vitoria, któremu wpierw przypisano gola, ale powtórki wykazały, że to piłka wylądowała na głowie Flavio. Do 70 minuty już za wiele się nie działo, ale kilko minutową "pauzę" piłkarze wyręczyli nam istną nawałnicą akcji jedna po drugiej. Raz Śląsk, który pokazał, że jednak umie grać w  piłkę, a z drugiej Lechia, która do takiego widoku raczej przyzwyczaja. Koniec końców nadeszła 79 minuta. Być może Kuciak przed meczem oglądał spotkanie Termalici z Zagłębiem, zamiast słuchać na odprawie trenera Nowak. Jeśli tak było, to musiał się mocno zainspirować Martinem Polackiem, gdyż także jemu nie wyszło "wyjście" z bramki. Z prezentu skorzystał po raz drugi w tym meczu Celeban i ostatecznie z meczu przyjaźni to podopieczni Jana Urbana wyszli zwycięsko. Pierwsze punkty w tym sezonie i od razu trzy, ale w bardzo dobrym stylu. Tymczasem w Gdańsku ból głowy, druga porażka z rzędu i zamiast uciekać potencjalnym rywalom w walce o koronę Mistrza Polski, to tylko pogarszają swoją sytuację, zwłaszcza że Lech i Legia jeszcze grają swoje spotkania.

Fot. Pressfocus

Jakub Dziubek

Artykuł Celeban kończy #0:0WPierwszejPołowieCzelendż – piątek w Ekstraklasie pochodzi z serwisu Footbar.

Lech grał dobrze, ale mało skutecznie

To ogólny komentarz do tego meczu. Bo rzeczywiście poznaniacy na tle holenderskiej ekipy nie wyglądali wcale źle i nie chodzi tu tylko o kibiców, którzy dobrą liczbą wspierali Kolejorza, a w pewnym fragmencie gry zaprezentowali racowisko. Gdyby tylko tak piłkarze Nenada Bjelicy postanowili odpalić ze skutecznością, to Lech mógłby się już dziś cieszyć z awansu do fazy play-off. A tak… No cóż, 0:0 na wyjeździe nie jest złym rezultatem, choć mogłoby być lepiej. Zwłaszcza jeśli spojrzymy jakie sytuacje mieli Gytkjaer czy najbardziej Nicki Bille Nielsen, który dostał tak świetne podanie (strzał) na 9 metr, dostając tak dużo czasu do przemyślenia strzału, że spokojnie mógł bramkarza zapytać który róg wybiera. Za to otrzymaliśmy słaby strzał w goalkeepera gospodarzy, bez namysłu i w totalnym pośpiechu. Szkoda. Chorwacki trener ekipy z Bułgarskiej będzie musiał poważnie porozmawiać z piłkarzami ofensywnymi, jeśli chce w przyszłości osiągać zwycięstwa. Lech nie dość, że jest nieskuteczny w lidze (0 branek w 2 spotkaniach), to jeszcze w Holandii zmarnował świetne okazje, by za tydzień poczuć komfort nad rywalem. Tak się jednak nie stało. Pozytywem dla szkoleniowca Kolejorza może być za to obrona. Zwłaszcza dobrze sobie radził debiutujący Vujadinović, który nie dawał spokoju napastnikom gospodarzy i widać, że chłopak ma potencjał na jednego z najlepszych defensorów naszej ligi. Choć mówienie w ogóle o grze ofensywnej holendrów nie wymaga szerszego komentarza. gdyż ta praktycznie dziś nie istniała. Leżała i nie wiedziała jak wstać, co począć. Jeśli Lech zagra podobnie przed własną publicznością, lecz z większą koncentracją w grze ofensywnej, to ma spore szanse na przybliżenie się do upragnionego celu – awans do fazy grupowej.

Arkowcy powiedzieli "Siema" Europie

Około 38 lat czekania na europejskie puchary. Tyle musieli wytrwać Ci "wyjadacze stadionowi", którzy pamiętają potyczki z Beroe Stara Zagora. Teraz przed ekipą z Gdyni tworzy się nowa historia, która przyciągnęła spore zainteresowanie wśród kibiców żółto-niebieskich.Gdyby przed potyczkami o europejskie puchary ktoś zapytałby, jaka drużyna zaprezentuje się najgorzej z polskich ekip, zdecydowana większość wskazałaby na klub znad morza Bałtyckiego. A tutaj spora niespodzianka dla wszystkich. No prawie wszystkich, bo kibice Arki wierzyli od samego początku w dobry rezultat, co okazali raz świetnym dopingiem, a dwa efektowną oprawą (za którą klub pewnie czeka kara, ale czy ktoś w Arce teraz o tym myśli?) tworząc kapitalną atmosferę. Baner z opisem "Jak wikingowie stawiamy czoła Europie" oraz płótno przedstawiające tych legendarnych wojowników ubranych w barwy bojowe gdynian świetnie zobrazowały wolę walki zawodników Leszka Ojrzyńskiego. Przede wszystkim nie wyglądali na gorszych od bardziej faworyzowanych i doświadczonych duńczyków, starali się walczyć o każdą piłkę, a część piłkarzy grała jak nakręcona. Widać, że szkoleniowiec ma dobry wpływ na ten zespół, a przede wszystkim pomysł na jego grę, choć często jego decyzje wydają się dziwne. No bo jak to tak grać bez napastnika, z Marcusem w obniżce formy na szpicy. A tu proszę, akcja z 30 minuty, brazylijczyk z polskim paszportem świetnie przyjmuje piłkę na 20 metrze, mija obrońcę z dużym spokojem i z jeszcze większym umieszcza piłkę w okienku bramki. I tak zaczęło się szalone 10 minuty na stadionie przy Olimpijskiej. Goście szybko doprowadzili do wyrównania za sprawą Hassana, który świetnie wbiegał pole karne i oszukał niemal wszystkich defensorów, a potem po rzucie rożnym Dal Hende. Większość drużyn załamałaby ręce po czymś takim, ale nie Arkowcy. Ci ruszyli do ataku, opłaciło się szaleństwo Patryka Kuna, który wywalczył rzut karny, a jedenastkę na bramkę pewnie zamienił ponownie Marcus. 

W drugiej połowie wyglądało to już słabiej. Akcje szły powoli, bywało dużo gry na środku boiska czy też niecelnych podań. Ale to goście z Danii byli bliżej zdobycia trzeciej bramki. Ale przeszkadzał to albo kolega z drużyny albo poprzeczka albo dobra postawa defensorów Arki. Szczególnie mocno wyróżniał się Tadeusz Socha. Chłopak jest chyba pozytywnie nakręcony po ostatnim meczu w Niecieczy, gdzie rozegrał bardzo dobre spotkanie przeciwko Sandecji. I dobry w obronie i w ofensywie robił swoje. Szczególnie, że był bardzo bliski zdobycia dwóch goli. Za pierwszym razem zatrzymał go bramkarz rywali, za drugim zabrakło centymetrów. A szkoda. Bo mielibyśmy piękna bramkę po półobrocie. Na sam koniec było nam dane po raz kolejny przekonać się o świetnym nosie trenera Ojrzyńskiego do zmienników. Akcja wprowadzonych w drugiej połowie zawodników, Michała Nalepy oraz Rafał Siemaszki, gdzie ten pierwszy zagrywał piłkę z rzutu wolnego, a drugi strzelił z główki nie do obrony. Ostatnia minuta spotkania, szał i radość na trybunach. Siemaszko po raz kolejny bohaterem gdynian, ale na owacje zasługuje od nich cały zespół. Za tydzień rewanż w Danii. Zobaczymy czy Arkowcy utrzymają swoją dobrą predyspozycję oraz utrzymają (a może powiększą?) korzystny rezultat.

Jakub Dziubek

Artykuł Szaleństwo w Gdyni! Kolejorz w dobrej sytuacji przed rewanżem pochodzi z serwisu Footbar.

VAR, VAR, VAR – pierwsze użycie tego systemu w Polsce … i koszmar Krzysztofa Piątka

System VAR na dobre wszedł w polską rzeczywistość piłki kopanej w Rzeczypospolitej. Pierwszy raz testowano go co prawda podczas meczu o Superpuchar Polski, ale dopiero w 2 kolejce Ekstraklasy, konkretnie w Gdańsku w trakcie spotkania między zespołem Lechii, a Cracovii został użyty. I jak wypadł? Przekonał do siebie? Czy rzeczywiście pomaga unikać wielu błędnych decyzji? ,,No tak średnio bym powiedział" – cytując jednego z graczy w Counter-Strike Global Offensive. Sędzia Szymon Marciniak dwa razy go użył, dwa razy przy golu dla Pasów i dwa razy wzbudził mieszane uczucia. Jedni mówią, że dobrze iż nie uznał żadnej z bramek Krzysztofa Piątka, drudzy że obie bramki padły prawidłowo. Moim zdaniem pierwszy z goli napastnika Cracovii powinien być uznany, ciężko się doszukać spalonego w tej sytuacji. W przypadku drugiej bramki rzeczywiście był spalony w początkowej fazie akcji i nie ma znaczenia, że nie było to kluczowe podanie. Kontrowersyjne decyzje sędziego nie wzbudziły zapewne tym samym większych sympatii wobec tej technologii, a jej największym krytykiem okazał się …. Mateusz Lewandowski, piłkarz Lechii, którego drużyna skorzystała de facto dzięki temu systemowi (zachowywali dzięki niemu szansę na lepszy wynik). W wywiadzie po meczowym ocenił, że te powtórki zabijają ducha sportu. Pytanie czy takie sporty jak tenis i siatkówka są już od dawna martwe? Ciekawe. Bądź co bądź na pewno najmniejszą sympatią wobec VAR pała pewnie "pokrzywdzony" Krzysztof Piątek, któremu te dwie radości ze zdobytych goli na ciężkim terenie zostały zabrane w kilka sekund. To była dla niego VARiacka sobota.

A idź pan z tymi kuponami

Trzy pewniaczki na 2 kolejkę – trzy ekipy, których nazwy zaczynają się na literę 'L". Starzy koneserzy STS-a, którzy wzięli sobie na podbicie kuponu, młodzi, którzy zaczynają swoją przygodę z taśmami i dają jako pewniaczków Lecha, Legię i Lechię. No to teraz się przyznać, kto musiał wyrzucać swój kupon przez jedną, dwie lub może wszystkie te ekipy? Generalnie ciężko powiedzieć, że u nas jest nudno. W innych ligach też główni faworyci czasem zawodzą, ale że aż trzech głównych w jeden weekend to jest tam raczej nie do pomyślenia. A u nas już tak.Pytanie co jest tego przyczyną? Jacek Magiera i Nenad Bjelica mogą się bronić tzw. chorobą UEFA. Który to już raz. No szkoda, że ich argument obala Jagiellonia Białystok, która swój mecz wygrała akurat z Górnikiem, a w czwartek podejmowała wicemistrza Azerbejdżanu. "No ale oni grali dwa mecze u siebie pod rząd". No tak, Legia tak samo i co – remis z Koroną. A czym się będzie bronił Lech, jak nie faktem, iż Darko Jevtić wypadł na 2 miesiące. Rozumiem, że to ważna persona u Kolejorza, ale chyba są też inni zawodnicy, prawda? Legia i Lech mają najszersze ławki w całej Polsce, co powinno dawać spory komfort w rywalizacji na dwóch frontach, a znowu mamy to samo. Pucharowicze zaliczają słaby star sezonu w lidze, no przynajmniej Lech i Legia. Jagiellonii być może dobrze to zrobi, że już odpadli. Co do Arki jeszcze się przekonamy. Na razie faworyci. A skoro już na morzem się znalazłem, to może warto skupić się na drugiej drużynie z Trójmiasta – Lechii. Pech? Może. Zmęczenie obleganiem bramki Wilka przez pierwsze 20 minut? Może. Ale drużyna Piotra Nowaka dostała tyle prezentów, aż dwa od Marciniaka i zmianach decyzji o bramkach, a sama Cracovia jest zespołem w przebudowie, o wielu anonimowych zawodnikach jak na boiska naszej ligi, dodatkowo przyjechał Michał Probierz, który do tej pory miał pecha do biało-zielonych. To jednak zespół z Krakowa wypadł lepiej i zanotował 3 oczka na swoim koncie. 

Nie oglądać pierwszej połowy 

Generalnie takich dziwów dawno nie widziałem. Osiem meczów, osiem razy rozgrywana pierwsza połowa, każda po 45 minut co daje łącznie 360 minut i … ani jednej bramki. Cuda, cuda ogłaszają. Najlepsza obrona świata czy najgorsza ofensywa, a może i super bramkarze? I tak i nie. Ta liga po prostu nigdy nie przestanie zaskakiwać. Ale co się dziwić. Z jednej strony mamy świetne interwencje obrońców Cracovii na strzał Kuświka czy Martina Polacka, który broni w sytuacji sam na sam z Rierą, ale i też festiwal nieskuteczności. Co tu dużo mówić – najlepsza liga na świecie bo bardzo nieprzewidywalna i co chwila nas zaskakuje, a wydaje się, że już wszystko widzieliśmy. No cóż… aż strach pomyśleć co będzie jeszcze. A mimo wszystko – nie mogę się doczekać.

Liderzy z ostatnich minut

Po 2 kolejkach mamy łącznie trzy ekipy, które zebrały komplet zwycięstw do tej pory i są wspólnie liderami Ekstraklasy. Są to rzecz jasna zespoły Wisły, Jagiellonii oraz Zagłębia. Oprócz wymienionych wyżej rzeczy łączy te zespoły jeszcze jedna. Mianowicie wszystkie one wywalczyły je dopiero w ostatnich minutach swego spotkania. Wisła długo męczyła się ze zdobyciem bramki przeciwko Termalice (na pewno nie męczyła się samym zespołem z  Niecieczy, bo ci nie zrobili praktycznie nic by wygrać to spotkanie. Dopiero świetne dośrodkowanie Sadloka na głowę Brleka dało Wiśle trzy oczka. Co innego Jaga. Mówiło się o tym, że Górnik to ciężki rywal, ale że aż tak, to chyba Ireneusz Mamrot się nie spodziewał. I tylko Górnik sam sobie może pluć w brodę, że tylu sytuacji nie wykorzystał, a miał ich naprawdę sporo. Jaga obydwa gole w zwycięskim meczu 2:1 z beniaminkiem strzeliła po rzutach karnych. Ten drugi był lekko kontrowersyjny, ale cóż. Dla kibiców z Białegostoku nie ma to znaczenia. Liczy się komplet punktów. Ale nawet dla nich gol z ostatniej minuty nie smakował jak ten, którego Jakub Świerczok zdobył w derbowym spotkaniu Zagłębie vs Śląsk. Takie bramki w derbach kochamy. A co ważne, Zagłębie całą drugą połowę grało w osłabieniu. Choć nikt nigdy nie mówił, że gra 10 na 11 musi się skończyć źle dla tych o mniejszej ilości. 

Tymczasem na przeciwległym biegunie mamy dwa zespoły, które nie zanotowały jeszcze ani gola, ani punktu na swoim koncie. Mowa o zespołach Termalici i Śląska, które okupują obecnie spadkowe miejsca. Na jak długo? Przekonany się jeszcze, dopiero sezon się zaczął i nie ma co jeszcze pochopnych wniosków wysuwać.

Solidni beniaminkowie 

Trzeba przyznać, że póki co, jeśli mówimy o drużynach, które awansowały z I ligi, to generalnie prezentują się całkiem nieźle. I co ciekawe grając mecze ze wszystkimi pucharowiczami. Legia i Lech przed tygodniem, teraz Jagiellonia i Arka odpowiednio dla Górnika i Sandecji. Pierwszy z nich zaliczył bardzo udany start sezonu ogrywając przy Roosvelta Legię 3:1, teraz pojechali do Białegostoku i źle nie wypadli. A przy lepszej skuteczności mogli wygrać to spotkanie. Niestety dla kibiców Górnika celowniki ich ulubieńców były rozregulowane. No może po za jednym, karabinie I17-Angulo, który zdobył swojego trzeciego gola, znowu w podobnej sytuacji co w spotkaniu z Mistrzem Polski, bo sam na sam, z zimną krwią, jakby to robił codziennie. Na ich nieszczęście sędzia podyktował przeciwko nim dwa rzuty karne i dwie czerwone kartki, dzięki czemu to gospodarze mogli cieszyć się ze zwycięstwa. Ale jeśli Górnik będzie tak dalej grał to może zajść daleko. Tyle, że Arka Gdynia rok temu też świetnie się prezentowała przez wakacje, ale potem dobre czasy się skończyły. Ciekawe, czy to samo czeka Górnika. Taką kwestią z pewnością nie martwią się w Nowym Sączu (Niecieczy ?). Ich drużyna jeszcze nie odniosła porażki, nie strzeliła co prawda gola, ale też nie straciła i dała sobie radę z Arką. Dwa razy 0-0 z dwoma reprezentantami Polski w Europie? Not bad. Kibice Sączersów mogą być na razie zadowoleni z zaangażowania i walkę swoich ulubieńców, którzy nie mają za łatwego terminarza. Chociaż czy ktokolwiek ma? W Polsce nie ma już słabych drużyn i być może nawet Coco-Jambo Warszawa dałoby sobie radę w naszej lidze.

"Naj" kolejki:

– Bramka: Dominik Furman (Wisła Płock) – nie było co się zastanawiać. Świetny rajd ze środka boiska, minięcie Trałki i silny strzał na bramkę, któy przełamał rękawice Buricia i trafił do siatki.

– Interwencja : Można się kłócić kto bardziej zasłużył – Malarz, Kelemen czy Polacek. Ale jednak tym razem Arkadiusz Malarz (Legia Warszawa) zasługuję na tą nagrodę, który najpierw wybronił sam na sam, a następnie odbił dobitkę innego piłkarza Korony. Nie mniej obrona Polacka po strzele Riery czy Kelemena przy próbie Kurzawy także były ładne. 

-Mecz : Jagiellonia vs Górnik 2:1. Bramki, emocje, czerwone kartki, kontrowersje, sporo sytuacji, ładna. Co tu dużo mówić. Drugi nalepszy mecz to Lechia vs Cracovia.

–Gracz : Stacja Canal+ wyróżniła w swoim zestawieniu trzech bramkarzy. Słuszny wybór, bowiem z ofensywy ciężko by było wskazać gracza, który najbardziej się wyróżnił. Gdyby nie VAR, to pewnie dałbym Krzysztofa Piątka za 2 gole. A ich nie ma. Wybór pada więc na Mariana Kelemena (Jagiellonia). Swoimi interwencjami przyczynił się w dużym stopniu do zwycięstwa Jagi w meczu z Górnikiem, a przede wszystkim do jego nie przegrania.

-Kontrowersje: można się kłócić czy pierwszy nieuznany gol Piątka przez VAR czy brak rzutu karnego dla Arki w meczu z Sandecją.

–Pozytyw: Sandecja Nowy Sącz

–Negatyw: forma Legii i Lecha

Czekamy na następny tydzień! 3 kolejka już nadchodzi, a wraz z nią – kolejne emocje!

Źródło: PRESSFOCUS

Jakub Dziubek

Artykuł Ekstraklasa przy wieczornym piwku – podsumowanie 2 kolejki Ekstraklasy pochodzi z serwisu Footbar.